NITHAN TUBE – แหล่งรวมนิทาน

แหล่งรวมนิทานดี ๆ นิทานแปลก ๆ นิทานไม่เหมือนใคร มีนิทานครบอยู่ที่นี่

นิทานอีสป เรื่อง ต้นองุ่นและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง ต้นองุ่นและแพะ นนมาแล้วมีต้นองุ่นต้นหนึ่งซึ่งมีผลองุ่นดิบดกเต็มต้น ทั้งยังแตกกิ่งก้านอ่อน ๆ มากมายด้วย ต้นองุ่นกำลังรอคอยวันที่มันจะให้ผลองุ่นสุกเพื่อนำไปใช้ทำเหล้าองุ่นรสดี แต่แล้วก็มีแพะเกเรตัวหนึ่งมาที่ต้นองุ่นนั้น มันแทะลำต้นและเล็มใบองุ่นอ่อน ๆ กินอย่างไร้ความปรานี เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะทำร้ายข้าเช่นนี้ ต้นองุ่นพูดเสียงกร้าว แต่ข้าไม่ต้องรอแก้แค้นเจ้านานนักหรอก แม้เจ้าจะเล็มใบอ่อนของข้าจนหมดหรือแทะลำต้นของข้าลงไปจนถึงราก ข้าก็จะกลายเป็นเหล้าองุ่นที่จะมาเทราดลงบนตัวเจ้าเมื่อเจ้าถูกนำไปเป็นเครื่องบรวงสรวงที่แท่นบูชา

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง มือดีอย่างเดียวไม่พอ

นิทานอีสป เรื่อง มือดีอย่างเดียวไม่พอ นานมาแล้ว มีลิงจำนวนมากอาศัยอยู่ร่วมกับสัตว์ป่าอื่น ๆ ในป่าแห่งหนึ่ง การดำรงชีวิตของลิงยุคนั้นเต็มไปด้วยอันตราย เพราะเป็นช่วงเวลาที่สัตว์ทั้งหลายเพิ่งมาอยู่รวมกันในป่า พวกมันจึงเป็นศัตรูต่อสู้แย่งชิงอาหารและที่อยู่อาศัยกัน ไม่มีสัตว์ที่เป็นมิตรกันเลยสักตัวเดียว ยิ่งกว่านั้น บางครั้งการต่อสู้ระหว่างสัตว์ชนิดต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน และต่อสู้กันเป็นพัลวันจนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ผู้ที่กล้าหาญและชำนาญในการต่อสู้อย่างยิ่งเท่านั้นจึงจะสามารถมีชีวิตอยู่รอดได้ ลิงเป็นสัตว์ที่ได้ชื่อว่ากล้าหาญและชำนาญการใช้มืออย่างยิ่ง วันหนึ่ง ลิงฝูงหนึ่งใช้มือของพวกมันต่อสู้กับสัตว์อีกชนิดหนึ่งอย่างกล้าหาญ พวกมันต่อสู้เป็นพัลวันโดยมิได้เหลียวซ้ายและขวาเลย นัตย์ตาจ้องมองแต่เหล่าศัตรูที่กำลังจะพ่ายแพ้เท่านั้น ขณะเดียวกันนั้นเอง สัตว์อีกพวกหนึ่งก็พาพรรคพวกมามากมายและพากันเผ่นเข้าทำร้ายฝูงลิงทางด้านหลัง ลิงจึงต้องพ่ายแพ้ในเพราะไม่สามารถต่อสู้ได้ทั้งสองด้านในขณะเดียวกัน

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง เด็กและสุนัขป่า

นิทานอีสป เรื่อง เด็กและสุนัขป่า เด็กคนหนึ่งกำลังยืนอยู่บนหินสูงก้อนหนึ่งอย่างปลอดภัย เมื่อเห็นสุนัขป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาเบื้องล่าง ก็เริ่มพูดเหน็บแนมมันด้วยถ้อยคำหยาบคายต่าง ๆ นานา สุนัขป่าเพียงแต่หยุดเดินชั่วขณะหนึ่งและพูดโต้ตอบว่า เจ้าเด็กขี้ขลาด อย่าคิดว่าเจ้าสามารถรังแกข้าได้นะ สิ่งที่ทำให้ข้ารู้สึกหงุดหงิดอยู่ขณะนี้ไม่ใช่เจ้า แต่เป็นหน้าผาที่เจ้ากำลังยืนอยู่ต่างหาก

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง เจ้าของอูฐและอูฐ

นิทานอีสป เรื่อง เจ้าของอูฐและอูฐ หลังจากที่เอาของลงบรรทุกบนหลังอูฐเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าของอูฐก็ถามอูฐของเขาว่ามันอยากจะเดินขึ้นภูเขาหรือเดินลงจากภูเขามากกว่ากัน อูฐตอบว่า โปรดบอกข้าหน่อยเถิดนายว่ามีใครไปปิดเส้นทางสายที่ตัดตรงผ่านที่ราบสายนั้นเสียแล้วหรือ

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง วัวกระทิงและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง วัวกระทิงและแพะ ครั้งหนึ่งวัวกระทิงตัวหนึ่งถูกสิงโตไล่ตามมา จึงหนีเข้าไปแอบในถ้ำซึ่งเป็นที่อยู่ของแพะป่าตัวหนึ่ง แพะตัวนี้ดุร้ายมาก มันเริ่มทำร้ายวัวกระทิงโดยใช้เขาขวิด การที่ข้าไม่โต้ตอบการกระทำของเจ้าในขณะนี้มิใช่เป็นเพราะว่าข้ากลัวเจ้า วัวกระทิงพูด รอให้สิงโตวิ่งไปไกลลับตาก่อนเถิดแล้วข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นในไม่ช้านี้แหละว่าวัวกระทิงกับแพะนั้น แตกต่างกันอย่างไร

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง ท่อนไม้ในจินตนาการ

นิทานอีสป เรื่อง ท่อนไม้ในจินตนาการ ขณะที่นักเดินทางกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางไปตามแนวชายฝั่งทะเล พวกเขาก็มาถึงหน้าผาสูงแห่งหนึ่ง เมื่อคนเหล่านี้มองออกไปในทะเลก็เห็นท่อนไม้ท่อนหนึ่งลอยอยู่ไกลออกไป ครั้งแรกนักเดินทางกลุ่มนี้คิดว่าท่อนไม้นั้นเป็นเรือลำใหญ่จึงรอคอยด้วยความหวังว่ามันจะวิ่งเข้ามาจอดที่ชายหาด แต่เมื่อไม้ท่อนนั้นลอยเข้ามาใกล้ชายหาดมากขึ้น พวกเขาก็เลิกคิดว่ามันเป็นเรือลำใหญ่ แต่คิดว่ามันเป็นเรือลำเล็ก ๆ ลำหนึ่ง ในที่สุดเมื่อท่อนไม้ท่อนนั้นลอยมาเกยที่ชายหาด บรรดานักเดินทางก็เห็นว่ามันไม่ใช่เรือ แต่เป็นเพียงไม้ท่อนหนึ่งเท่านั้น พวกเขาจึงตระหนักได้ว่าสิ่งที่กำลังเฝ้าดูและรอคอยอยู่ตลอดเวลานั้นเป็นเพียงท่อนไม้ในจินตนาการของพวกเขาเอง

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง ชายตาบอดและลูกสุนัขป่า

นิทานอีสป เรื่อง ชายตาบอดและลูกสุนัขป่า ชายตาบอดคนหนึ่งสามารถบอกได้ว่าสัตว์ที่อยู่เบื้องหน้าเขาเป็นสัตว์ชนิดใด เพียงแต่ใช้มือคลำดูเท่านั้น ครั้งหนึ่ง เพื่อนกลุ่มหนึ่งของชายผู้นี้ต้องการทดสอบความสามารถดังกล่าว จึงนำลูกสุนัขป่าตัวหนึ่งมาเป็นเครื่องทดสอบ หลังจากใช้มือคลำไปทั่วตัวลูกสุนัขป่าแล้ว ชายตาบอดก็ยังไม่ค่อยแน่ใจนักว่ามันเป็นสัตว์ชนิดใด เขาจึงพูดกับมันว่า ข้าไม่ค่อยแน่ใจนักว่าพ่อของเจ้าเป็นสุนัขบ้านหรือสุนัขป่า แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าแน่ใจก็คือ ข้าจะไม่ไว้วางใจเจ้าเมื่อเจ้าเข้าไปอยู่ท่ามกลางฝูงแกะใด ๆ เลย

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง แขกไม่ได้รับเชิญ

นิทานอีสป เรื่อง แขกไม่ได้รับเชิญ ชายคนหนึ่งเตรียมอาหารไว้พร้อมเพื่อเลี้ยงเพื่อนสนิทคนหนึ่งในตอนเย็น และสุนัขของเขาก็เชิญสุนัขอีกตัวหนึ่งซึ่งมันรู้จักมากินอาหารมื้อเย็นในเวลาเดียวกันด้วย เมื่อสุนัขที่ได้รับเชิญมาถึงบ้านของชายผู้นี้ มันก็ยืนมองดูอาหารที่จัดไว้อย่างหรูหราด้วยความตื่นเต้น หัวใจพองโตด้วยความยินดี โอ เหตุใดข้าจึงได้รับการต้อนรับที่ดีอย่างไม่คาดคิดเช่นนี้ มันรำพึงกับตนเอง ข้ากำลังจะได้กินอาหารแสนอร่อยจนอิ่มแปล้และพรุ่งนี้ข้าก็จะไม่รู้สึกหิวเลยทั้งวัน แล้วสุนัขตัวนี้ก็กระดอกหางเพื่อแสดงว่ามันมั่นใจในความใจดีของเพื่อนมากเพียงใด แต่แล้วพ่อครัวก็สังเหตุเห็นมันเข้า ฉับพลันนั้นเขาก็เอามือรวบขาของมันไว้มือละสองข้าง จากนั้นก็เหวี่ยงมันออกไปนอกประตู มันรีบวิ่งแจ้นออกไปจากบ้านหลังนั้นพร้อมกับเห่าหอนไปตลอดทาง งานเลี้ยงเป็นยังไงบ้าง สุนัขอีกตัวหนึ่งที่มันพบกลางทางถาม มีเหล้าดี ๆ มากมาย ข้าเลยดื่มมากไปหน่อย ข้าเมามากจนไม่รู้แม้กระทั่งว่าข้าออกมาจากบ้านหลังนั้นได้อย่างไร

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง คำขอร้องของเด็กชาย

นิทานอีสป เรื่อง คำขอร้องของเด็กชาย เด็กชายคนหนึ่งกำลังว่ายน้ำอยู่ในแม่น้ำสายหนึ่ง เขาว่ายออกไปไกลจากฝั่งมากจนตกอยู่ในสภาพอันตรายที่อาจจมน้ำตายได้ แต่เขาก็ยังโชคดีอยู่ที่มีชายคนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์เข้า เด็กชายรีบตะโกนขอความช่วยเหลือจากชายผู้นั้นจนสุดกำลัง แทนที่ชายคนนั้นจะรีบช่วยเด็กชาย เขากลับเทศนาสั่งสอนเด็กชายว่า การว่ายน้ำออกไปยังที่ซึ่งมีน้ำลึกเป็นการกระทำที่บ้าระห่ำ ในที่สุดเด็กชายก็ต้องร้องบอกชายผู้นั้นว่า ได้โปรดเทศนาผมทีหลังเถอะครับ ตอนนี้กรุณาช่วยชีวิตผมไว้ก่อนเถิดครับ

Continue Reading

นิทานอีสป เรื่อง รู้จักกาลเทศะ

นิทานอีสป เรื่อง รู้จักกาลเทศะ ลูก ๆ ของนายพรานคนหนึ่งอยากเห็นลิงฝูงใหญ่ในป่าซึ่งเขาเคยเล่าให้ฟังว่าเฉลียวฉลาด คล่องแคล่วว่องไว ขึ้นต้นไม้ก็ไวเหมือนวิ่ง วิ่งบนพื้นดินก็ไม่มีใครไล่ทัน ลิงเหล่านี้ไม่เคยอยู่นิ่งชอบกระโดดโลดโผนโดนตัวไปมาบนต้นไม้ และแสดงกิริยาอาการต่าง ๆ ที่น่าขบขันจนทำให้ผู้คนที่พบเห็นกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว เมื่อนายพรานรู้ความประสงค์ของลูก ๆ เช่นนั้นจึงพาพวกเขาไปที่บริเวณป่าซึ่งเป็นที่อาศัยของลิงจำนวนมากที่สุด แต่เมื่อมาถึงสถานที่ดังกล่าว นายพรานและลูก ๆ ก็เห็นลิงจำนวนมากซึ่งอยู่บนต้นไม้สูงในป่านั้นเอาแต่นั่งจับเจ่าเงียบเหงาไปตาม ๆ กัน มิได้กระโดดโลดเต้นเป็นที่ร่าเริงสนุกสนานเหมือนอย่างที่นายพรานเล่าให้ลูก ๆ ฟังหลายครั้งแล้ว นายพรานจึงป้องปากตะโกนถามขึ้นไปว่า เหตุใดพวกเจ้าจึงนั่งจับเจ่าเงียบเหงากัน ข้าไม่เคยเห็นพวกเจ้าเป็นเช่นนี้มาก่อนเลย ลิงตัวหนึ่งร้องตอบลงมาว่า พญาวานรหัวหน้าของพวกเรากำลังป่วยเต็มที่

Continue Reading