นิทานอีสป เรื่อง เมอร์คิวรีและชายตัดไม้

นิทานอีสป เรื่อง เมอร์คิวรีและชายตัดไม้

ขณะที่ชายตัดไม้คนหนึ่งกำลังตัดต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำแห่งหนึ่งก็เกิดทำขวานหลุดจากมือตกลงไปในน้ำ ขวานเล่มนั้นจมลงไปที่ก้นแม่น้ำทันที

เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ชายตัดไม้ท้อแท้ใจมาก เขานั่งลงบนพื้นดินและร้องไห้คร่ำคราญเสียใจในความสะเพร่าของตัวเอง

เทพเจ้าเมอร์คิวรีซึ่งคุ้มครองดูแลแม่น้ำสายนั้นรู้สึกสงสารชายตัดไม้ยิ่งนัก จึงปรากฏตัวขึ้นทันที หลังจากรับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากคนตัดไม้ ท่านก็ดำน้ำลงไปและกลับขึ้นมาพร้อมด้วยขวานทองเล่มหนึ่ง แล้วถามชายตัดไม้ว่าขวานทองเล่มนั้นเป็นของเขาใช่ไหม

เมื่อชายตัดไม้ปฏิเสธว่าไม่ใช่ เทพเมอร์คิวรีก็ดำน้ำลงไปเป็นครั้งที่สอง ครั้งนี้ท่านกลับขึ้นมาพร้อมด้วยขวานเงิน แต่ชายตัดไม้ก็ปฏิเสธว่าขวานเล่มนั้นไม่ใช่ของตนอีก

ในที่สุด หลังจากที่เทพเมอร์คิวรีดำน้ำลงไปเป็นครั้งที่สามท่านก็นำขวานที่แท้จริงของชายตัดไม้กลับมาคืนให้เขาได้สำเร็จ

นั่นคือขวานของข้า ชายตัดไม้ร้องด้วยความดีใจที่ได้ขวานเหล็กของตนคืนมา เทพเมอร์คิวรีรู้สึกชื่นชมในความซื่อสัตว์ของชายตัดไม้ยิ่งนัก จึงมอบขวานอีกสองเล่มเป็นรางวัลแห่งความดีแก่เขาด้วย

ต่อมาชายตัดไม้เล่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ให้เพื่อน ๆ ของเขาฟัง เพื่อนคนหนึ่งจึงคิดจะทดสอบว่าตัวเองจะมีโชคดีอย่างชายตัดไม้หรือไม่ จึงไปตัดไม้ ณ ที่แห่งเดียวกับที่ชายตัดไม้เคยทำ แล้วจงใจทำให้ขวานเหล็กหลุดจากมือและพลัดตกลงไปในน้ำ

ชายตัดไม้เจ้าเล่ห์นั่งลงบนพื้นดินและแสร้งทำเป็นร้องไห้ปิ่มว่าจะขาดใจ เทพเมอร์คิวรีจึงปรากฏตัวขึ้นอย่างที่เคยทำ เมื่อทราบสาเหตุแห่งการร้องไห้ของชายตัดไม้ผู้นี้แล้ว ท่านก็ดำน้ำลงไปและกลับขึ้นมาพร้อมด้วยขวานทองเล่มหนึ่ง ท่านถามเขาว่าขวานทองเล่มนี้เป็นของเขาใช่ไหม

ใช่แล้ว ขวานทองเล่มนี้แหละเป็นของข้า ชายตัดไม้ตอบด้วยความอยากได้

แต่เมื่อชายตัดไม้เจ้าเลห์ยื่นมือออกไปรับขวานทอง เทพเมอร์คิวรีก็ไม่ยอมมอบขวานให้เขา ทั้งยังไม่ยอมคืนขวานเหล็กของเขาให้เขาด้วย ชายตัดไม้เจ้าเล่ห์จึงถูกลงโทษฐานที่โกหกและโลภมากอยากได้สิ่งของที่ไม่ใช่ของตน

Bookmark the permalink.

Comments are closed.