นิทานอีสป เรื่อง มดและตั๊กแตน

นิทานอีสป เรื่อง มดและตั๊กแตน

ในวันที่อากาศหนาวเย็นจัดจนมีน้ำค้างแข็งปกคลุมไปทั่วพื้นดิน วันหนึ่งมดฝูงหนึ่งกำลังขนเมล็ดข้าวจำนวนหนึ่งซึ่งพวกมันเก็บสะสมไว้ในระหว่างฤดูร้อนออกมาเพื่อใช้กินเป็นอาหารในระหว่างฤดูหนาว

ตั๊กแตนตัวหนึ่งซึ่งกำลังหิวโหยอย่างที่สุดผ่านมาพบเข้าจึงวิงวอนขอให้มดเหล่านั้นแบ่งเมล็ดข้าวให้มันกินสักเล็กน้อยพอประทังชีวิตไม่ให้ถึงแก่ความตาย

เจ้ามัวแต่ทำอะไรอยู่ในฤดูร้อนที่ผ่านมา มดทั้งหลายถาม

ข้ามัวแต่ร้องเพลงอยู่ทั้งวันทั้งคืน ตั๊กแตนตอบ

ดีแล้ว ถ้าเช่นนั้น มดทั้งหลายพูดพรางหัวเราะ แล้วปิดประตูที่เก็บอาหารของมัน ในเมื่อเจ้ามัวแต่ร้องเพลงตลอดฤดูร้อน เจ้าก็น่าจะเต้นรำเสียตลอดฤดูหนาวนะ

Bookmark the permalink.

Comments are closed.