นิทานอีสป เรื่อง คนเลี้ยงแพะและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง คนเลี้ยงแพะและแพะ

วันนั้นเป็นวันที่พายุพักจัดและหิมะตกอย่างหนัก คนเลี้ยงแพะคนหนึ่งกำลังไล่ฝูงแพะซึ่งถูกเกล็ดหิมะตกลงมาปกคลุมตัวจนขาวโพลนไปยังถ้ำรกร้างแห่งหนึ่งเพื่อหาที่กำบัง

ณ ถ้ำนั้น คนเลี้ยงแพะพบว่ามีแพะป่าฝูงหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าและมีจำนวนแพะมากกว่าฝูงแพะของเขาเข้ามาหลบอยู่ในถ้ำนั้นก่อนแล้ว เขารู้สึกประทับใจในขนาดและรูปร่างหน้าตาของแพะเหล่านั้นซึ่งงดงามกว่าแพะทั้งหลายของเขามาก คนเลี้ยงแพะตัดสินใจว่าจะทิ้งให้ฝูงแพะของเขาเลี้ยงดูตัวเอง ส่วนตัวเขาจะเลี้ยงดูแพะฝูงใหม่ฝูงนั้น เขาจึงเอาแขนงไม้อ่อน ๆ ที่เขาเก็บมาให้ฝูงแพะของเขากินให้แพะเหล่านี้กินแทน

อย่างไรก็ตาม เมื่ออากาสแจ่มใส คนเลี้ยงแพะก็พบว่าแพะของเขาเองหนีไปจากถ้ำนั้นแล้วเพราะความหิว ส่วนฝูงแพะป่าที่เขาพบในถ้ำก็วิ่งออกไปที่ภูเขาและป่าเสียแล้ว

ดังนั้นคนเลี้ยงแพะจึงต้องกลับไปที่หมู่บ้านของเขา บรรดาเพื่อนบ้านต่างหัวเราะเยาะที่เขาไม่สามารถจับแพะป่าเหล่านั้นไว้ได้ ทั้งยังต้องสูญเสียฝูงแพะของตัวเองไปเพราะความโลภมากด้วย

Bookmark the permalink.

Comments are closed.