นิทานอีสป เรื่อง จูปิเตอร์และม้า

นิทานอีสป เรื่อง จูปิเตอร์และม้า

ข้าแด่พระบิดาแห่งมนุษย์และสัตว์ทั้งมวล ม้าพูดพลางเดินเข้าไปใกล้ราชบัลลังก์ของพระมหาเทพจูปิเตอร์ มีเสียงกล่าวกันว่าข้าเป็นสิ่งประดิษฐ์งามสง่าที่สุดอย่างหนึ่งที่ท่านสร้างขึ้นมาประดับโลก และข้าก็เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น แต่ท่านไม่คิดบ้างเลยรึ ว่ารูปร่างหน้าตาของข้ายังสามารถตกแต่งให้งดงามขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ได้อีก

แล้วเจ้าคิดว่าข้าควรเพิ่มเติมความงดงามอะไรให้เจ้าอีกบ้างล่ะ พูดมาสิ ข้ายินดีฟังเจ้า พระมหาเทพผู้สง่างามตรัสด้วยพระพักตร์ยิ้มแย้ม

บางที ม้ากราบทูลต่อ หากขาของข้ายาวเรียวกว่านี้ ข้าจะวิ่งได้เร็วกว่าที่ทำอยู่ ความสวยงามของข้าจะเพิ่มขึ้นหากข้ามีลำคอยาวคล้ายหงส์ หน้าอกที่กว้างกว่านี้จะทำให้ข้าดูแข็งแรงขึ้น และเหนือสิ่งอื่นใด เนื่องจากท่านสั่งให้ข้าแบกผู้ที่ท่านโปรดปรานทั้งหลายไปโน่นมานี่เสมอ คงจะเป็นการดีหากอานม้าที่คนขี่ม้าผู้เมตตากรุณาวางไว้บนตัวข้าอยู่เสมอจะกลายเป็นเครื่องประดับถาวรชิ้นหนึ่งสำหรับข้า

ดีแล้ว พระมหาเทพตรัส อดทนรอข้าสักประเดี๋ยวนะ จากนั้นพระองค์ก็ทรงท่องเวทมนตร์อันศักดิ์สิทธิ์ แล้วก็มีฝุ่นลอยฟุ้งขึ้นมาเป็นลำยาว และเมื่อธาตุทั้งหลายที่ใช้ในการสร้างสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่รวมตัวกันดีแล้ว ฉับพลันก็มีอูฐท่าทางน่ากลัวตัวหนึ่งยืนอยู่หน้าราชบัลลังก์

ม้ามองดูอูฐ แล้วก็ทำหน้าแบะและตัวสั่นเทาด้วยความขยะแขยง

นี่คือขาที่ยาวเรียวกว่า พระมหาเทพตรัส นี่คือลำคอยาวคล้ายหงส์ และนี่ก็หน้าอกที่กว้างกว่า และอานม้าที่ติดตัวเจ้าอยู่ตลอดกาล เจ้าต้องการตกแต่งรูปร่างหน้าตาของเจ้าให้งดงามขึ้นอย่างนี้ใช่ไหม

ม้ายังคงตัวสั่นเทาอยู่

ออกไปได้แล้ว พระมหาเทพตรัสด้วยพระสุรเสียงดังลั่น

ครั้งนี้ข้าเพียงแต่ตักเตือนเจ้าโดยไม่มีการลงโทษ อย่างไรก็ตาม เพื่อระลึกถึงความกล้าหาญที่เจ้าเข้ามาขอให้ข้าทำสิ่งที่เจ้าปรารถนาครั้งนี้ จ้าจะให้สัตว์ที่ข้าสร้างขึ้นใหม่ตัวนี้คงอยู่ในโลกมนุษย์ต่อไป แล้วพระมหาเทพก็ทรงชำเลืองมองดูอูฐและตรัสต่อไปว่า และเมื่อม้าเห็นอูฐคราใดก็จะมองด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่นทุกครั้งไป

Bookmark the permalink.

Comments are closed.