นิทานอีสป เรื่อง ลาแก่ลากโม่หิน

นิทานอีสป เรื่อง ลาแก่ลากโม่หิน

ลาแก่ตัวหนึ่งกำลังเดินลากโม่หินอันใหญ่ไปรอบ ๆ แต่มันคิดว่าได้เดินทางมาไกลมากแล้ว และรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองยิ่งนัก

1 กิโลเมตร 2 กิโลเมตร 10 กิโลเมตร 100 กิโลเมตร 1,000 กิโลเมตร 10,000 กิโลเมตร ช่างมหัศจรรย์เหลือเกินที่ข้าเดินมาได้ไกลถึงเพียงนี้ แม้แต่ม้ายังวิ่งได้ไม่ค่อยจะเกิน 1,000 กิโลเมตรเลย

ลาแก่ยืดคอขึ้นสูงและหรี่ตาลง มันรู้สึกซาบซึ้งใจในความสำเร็จของมันมากขึ้นทุกที ๆ มันอ้าปากใหญ่ออกกว้างและส่งเสียงร้องดังลั่น

วันหนึ่งขณะที่ลาแก่กำลังชื่นชมความสามารถของตัวเองอยู่ วัวตัวผู้ตัวหนึ่งก็พูดกับมันว่า อย่าหลงตัวเองมากเกินไปนักเลยน้องชาย เจ้าเพียงแต่เดินเป็นวงกลมไปรอบ ๆ เท่านั้นเอง เจ้าไม่ได้ก้าวออกไปข้างหน้าเลยแม้แต่ก้าวเดียว

อะไรกัน ลาแก่โกรธจัด เหลวไหล ข้าเดินทางอยู่ทุกวันนะ อ๋อ เข้าใจแล้วละ นี่เป็นคำวิจารย์ที่ไร้ความรับผิดชอบของผู้ที่ฉลาดหลักแหลมแต่ขี้ริษยานั่นเอง

Bookmark the permalink.

Comments are closed.