นิทานอีสป เรื่อง มดและแมลงวัน

นิทานอีสป เรื่อง มดและแมลงวัน

มดตัวหนึ่งและแมลงวันตัวหนึ่งกำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดว่าใครสำคัญกว่าใคร แมลงวันเริ่มต้นก่อนโดยพูดว่า เจ้ามีอะไรเปรียบเทียบข้าได้บ้าง เมื่อมีคนเอาเครื่องเซ่นมาถวายเทพเจ้า ข้าเป็นรายแรกที่ได้ลิ้มรสเครื่องเซ่นเหล่านั้นกับเทพเจ้า ข้าใช้เวลาบินไปมาอยู่ท่ามกลางแท่นบูชาอย่างแสนสำราญ ข้าท่องเที่ยวไปทั่วทุกวัด ข้าบินขึ้นไปนั่งอยู่บนเศียรของพระราชา ข้าไม่ต้องทำงาน แต่ก็ได้รับความสุขสำราญใจจากสิ่งงดงามที่สุดมากมายหลายอย่าง เจ้ามีโอกาสอย่างนี้บ้างไหม เจ้ามดไร้โอกาส

เจ้าคุยโวว่าได้กินเครื่องเซ่นร่วมกับเทพเจ้ารึ มดพูด เจ้าได้กินก็เพราะลักกินน่ะสิ ไม่ใช่ ได้รับเชิญไปกินอย่างมีเกียรติ เจ้าพูดถึงพระราชา พูดถึงสิ่งงดงามที่สุด ข้าจำได้ว่าขณะที่ข้าคาบเมล็ดข้าวมาสะสมไว้สำหรับกินในฤดูหนาว ข้าเห็นเจ้าตอมของสกปรกกินอยู่บริเวณกำแพง จริงอยู่ที่เจ้าไปที่แท่นบูชาบ่อย ๆ แต่ก็ถูกไล่ตะเพิดเปิดเปิงออกมาบ่อย ๆ เหมือนกันมิใช่รึ เจ้าไม่ทำงาน ดังนั้นจึงไม่ได้อะไรเมื่อเจ้าต้องการมัน เจ้าหัวเราะเยาะข้าในฤดูร้อน แต่ก็ต้องปิดปากเงียบในฤดูหนาว ในขณะที่ความหนาวเย็นทรมานเจ้าและจะทำให้เจ้าสิ้นชีวิตเพราะความหิว ข้ากลับได้กินอาหารแสนอร่อยที่ข้าขยันสะสมไว้ในฤดูร้อน ข้าดูหมิ่นศักดิ์ศรีเจ้ามามากพอสมควรแล้วใช่ไหม เจ้าแมลงวันจอมโว

Bookmark the permalink.

Comments are closed.