นิทานอีสป เรื่อง ลูกเหยี่ยวและแม่เหยี่ยว

นิทานอีสป เรื่อง ลูกเหยี่ยวและแม่เหยี่ยว

ลูกเหยี่ยวตัวหนึ่งป่วยมานานแล้ว วันหนึ่งมันพูดกับแม่ของมันว่า อย่าร้องไห้ไปเลยจ้ะแม่ โปรดช่วยลูกทำสิ่งที่ลูกปรารถนาสักอย่างเถอะจ้ะ โปรดช่วยสวดอ้อนวอนขอให้เทพเจ้าทั้งหลายช่วยลูกให้หายป่วยจากโรคร้ายและความเจ็บปวดที่ลูกกำลังทนทุกข์ทรมานอยู่ด้วยเถิด

อนิจจา ลูกของข้า แม่เหยี่ยวพูด เจ้าคิดว่าเทพเจ้าองค์ใดจะเมตตาสงสารเจ้า ยังมีเทพเจ้าที่เจ้ายังไม่ได้ทำให้โกรธด้วยการไปฉกฉวยเอาของบวงสรวงที่แท่นบูชาของท่านมาหลงเหลืออยู่อีกหรือ



นิทานอีสป เรื่อง ความคิดของกบ

นิทานอีสป เรื่อง ความคิดของกบ

ขณะที่ความร้อนเผาผลาญน้ำในสระ หนอง และบึงหลายแห่งจะแห้งขอด กบสองตัวกำลังเที่ยวหาแหล่งน้ำสำหรับดื่ม ทั้งสองกระโดดขึ้นไปนั่งบนขอบบ่อน้ำแห่งหนึ่ง แต่ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าสมควรที่จะกระโดดลงไปในบ่อหรือไม่ ในที่สุดกบตัวเล็กก็ออกความเห็นว่า

เราควรกระโดดลงไปในบ่อนี้เพราะคงจะมีน้ำอยู่ในบ่อมากมายและจะไม่มีสัตว์อื่นมาแย่งน้ำเราดื่มด้วย

ไม่ เราไม่ควรกระโดดลงไป กบตัวใหญ่พูด จริงอยู่อาจมีน้ำอยู่ในบ่อมากมายขณะนี้ แต่หากน้ำในบ่อเกิดแห้งขึ้นมา เราจะขึ้นมาจากบ่อได้อย่างไรกัน



นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

ลูกแพะตัวหนึ่งขึ้นไปอยู่บนหลังคาบ้าน เมื่อมองลงมาที่พื้นดินก็เห็นสุนัขป่าตัวหนึ่งกำลังเดินผ่านไป มันจึงด่าว่าสุนัขป่าด้วยถ้อคำหยาบคายต่าง ๆ นานา

ไอ้ผู้ร้ายฆ่าคน ไอ่หัวขโมยต่ำช้า ลูกแพะตะเบ็งเสียงดังลั่น เจ้าเลียบเคียงเข้ามาใกล้บ้านนายของข้าเพื่ออะไร เจ้าไม่รู้รึว่าใคร ๆ ก็รู้ทันเล่ห์กลชั่วร้ายของเจ้าแล้ว

ด่าว่าข้าให้หนำใจเจ้าเถอะสหายน้อย ๆ ของข้า ตราบใดที่เจ้ายังไม่ลงจากหลังคามาอยู่บนพื้นดิน



นิทานอีสป เรื่อง ไม่ยอมกินสินบน

นิทานอีสป เรื่อง ไม่ยอมกินสินบน

ขโมยคนหนึ่งแอบเข้าไปในลานบ้านหลังหนึ่งในเวลากลางคืน เมื่อสุนัขที่เฝ้าบ้านหลังนั้นได้ยินเสียงก็เริ่มเห่า ขโมยจึงโยนขนมปังชิ้นหนึ่งให้สุนัขกิน แต่สุนัขไม่ยอมกิน มันกระโจนเข้าใส่ขโมยและกัดขาเขาจนเป็นแผลเหวอะหวะ

เหตุใดเจ้าจึงกัดข้าทั้ง ๆ ที่ข้าให้ขนมปังเจ้ากินล่ะ ขโมยต่อว่า

ข้าจะบอกเจ้าว่าเป็นเพราะเหตุใด ก่อนที่เจ้าจะให้ขนมปังข้ากิน ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนดีหรือคนเลว แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าต้องเป็นคนเลวเพราะเจ้าติดสินบนข้า ข้าจึงกัดเจ้าเสีย



นิทานอีสป เรื่อง เด็กชายและหอยทาก

นิทานอีสป เรื่อง เด็กชายและหอยทาก

ลูกชายชาวนาคนหนึ่งออกไปหาหอยทาก ครั้นได้หอยทากเต็มสองอุ้งมือแล้ว เขาก็ก่อกองไฟขึ้นเพื่อย่างหอยทากเหล่านั้น เมื่อไฟลุกโชน หอยทากก็เริ่มรู้สึกร้อน พวกมันเริ่มหดตัวเข้าไปในกระดองมากขึ้น ๆ และมีเสียงแฉ่ ๆ ดังออกมาทุกครั้งที่ทำเช่นนั้น

เมื่อเด็กชายได้ยินเสียงดังกล่าวก็พูดว่า เจ้าสัตว์ประหลาดพวกเจ้ายังมีกะจิตกะใจผิวปากเล่นขณะที่บ้านของตัวเองกำลังถูกไฟไหม้อีกรึ



นิทานอีสป เรื่อง นักแสวงบุญและดาบ

นิทานอีสป เรื่อง นักแสวงบุญและดาบ

นักแสวงบุญคนหนึ่งพบดาบเล่มหนึ่งบนทางเดิน เขาถามดาบเล่มนั้นว่า ใครหนอมาสูญเสียเจ้าไว้ที่นี่

ดาบตอบว่า มีคนคนเดียวเท่านั้นที่สูญเสียข้า แต่มีคนหลายต่อหลายคนที่ข้าสูญเสีย



นิทานอีสป เรื่อง ห่านป่าและหมู่เมฆ

นิทานอีสป เรื่อง ห่านป่าและหมู่เมฆ

เจ้าสังเกตเห็นแล้วนะสหาย หมู่เมฆพูดกับห่านป่าด้วยความพึงพอใจ เมื่อทั้งสองฝ่ายพบกันในท้องฟ้าสีคราม ว่าเราทั้งสองเหมือนกันเปี๊ยบแค่ไหน เจ้ากับข้ากำลังโบยบินอยู่สูงในฟากฟ้าสีคราม

ข้าไม่เห็นด้วยกับที่เจ้าพูด ห่านป่าตอบ เราทั้งสองแตกต่างกัน ข้ายังต้องต่อสู้กับลมอยู่ ส่วนเจ้านั้นแต่งงานกับลมแล้ว



นิทานอีสป เรื่อง แมลงและล่อ

นิทานอีสป เรื่อง แมลงและล่อ

แมลงตัวหนึ่งเกาะอยู่บนล้อรถเทียมล่อคันหนึ่ง มันพูดกับล่อที่ลากรถคันนั้นว่า ทำไมเจ้าจึงเดินต้วมเตี้ยมเช่นนี้ ทำไมไม่เดินให้เร็วกว่านี้ คอยดูนะ ข้าจะเอาเหล็กในต่อยคอเจ้า

ล่อตอบว่า ข้าไม่สนใจคำขู่ของเจ้าหรอก ข้าสนใจแต่ผู้ที่นั่งอยู่เหนือข้า ผู้ที่ใช้แส้หวดแล้วทำให้ข้าวิ่งเร็วมากขึ้น หรือดึงบังเหียนให้ข้าถอยกลับ จงหยุดวาจาโอหังของเจ้าเสียเพราะข้ารู้ดีว่าเมื่อไรควรวิ่งเร็ว และเมื่อไรควรวิ่งช้า



นิทานอีสป เรื่อง ศักดิ์ศรีของพ่อค้า

นิทานอีสป เรื่อง ศักดิ์ศรีของพ่อค้า

พ่อค้าคนหนึ่งเป็นคนดีมาก ทั้งขยันขันแข็ง ใจดีมีเมตตาและชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ กิจการค้าของเขาเจริญรุ่งเรืองดี เขาค้าขายได้กำไรมากมายจนกลายเป็นเศรษฐีใหญ่

แต่แล้วการค้าของพ่อค้าก็ตกต่ำลงทุกที ๆ จนในที่สุดเขาก็กลายเป็นคนยากจน ญาติมิตรและเพื่อนฝูงหลายคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือพ่อค้าทันที เพราะเห็นว่าเขาเป็นคนดีควรค่าแก่การช่วยเหลือ

แต่พ่อค้าปฏิเสธความช่วยเหลือของคนเหล่านี้โดยสิ้นเชิง เขาให้เหตุผลว่า ข้าจะต้องช่วยตัวเองให้ได้ เพราะไม่มีใครทำให้ข้ายากจน ข้าคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ตัวเองเป็นเช่นนี้ จึงเป็นหน้าที่ของข้าที่จะต้องทำให้สภาพการณ์ตกต่ำนี้กลับเฟื่องฟูขึ้นเหมือนเดิม เมื่อข้าล้มเอง ก็ควรจะลุกเอง



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและเม่น

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและเม่น

ขณะที่สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำข้ามแม่น้ำสายหนึ่งก็ถูกกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากพัดเข้าไปติดอยู่ในทางแคบระหว่างภูเขาสองลูก มันต้องนอนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน เพราะรู้สึกเหนื่อยมากและไม่สามารถออกมาได้

แล้วเคราะห์ร้ายก็ซ้ำเติมสุนัขจิ้งจอกตัวนี้มากยิ่งขึ้นเมื่อมีเหลือบฝูงหนึ่งบินมาเกาะทั่วตัวมัน แล้วเริ่มรบกวนและกัดมัน

เม่นตัวหนึ่งซึ่งเดินเตร็ดเตร่มาทางนั้นเห็นสุนัขจิ้งจอกเข้าก็รู้สึกสงสารสุนัขจิ้งจอกยิ่งนัก มันรับอาสาว่าจะขับไล่ฝูงเหลือบซึ่งกำลังทรมานสุนัขจิ้งจอกอย่างหนักไปจากที่นั่น อย่างไรก็ตาม สุนัขจิ้งจอกขอร้องไม่ให้เม่นทำเช่นนั้น

ทำไมล่ะ เม่นถาม

เพราะเหลือบเหล่านี้ซึ่งกำลังกัดตามลำตัวข้าอยู่กินเลือดของข้าจนอิ่มแปล้แล้ว ดังนั้นพวกมันจะดูดเลือดของข้าอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น สุนัขจิ้งจอกอธิบาย แต่ถ้าเจ้าไล่มันไป เหลือบแสนเลวฝูงใหม่ที่หิวกระหายเลือดก็จะเข้ามากัดข้าแทน แล้วพวกมันก็จะดูดเลือดออกจากตัวข้าจนไม่มีเลือดเหลืออยู่เลยแม้แต่หยดเดียว