นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและทะเล

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและทะเล

เมื่อชาวนาคนหนึ่งเห็นเรือลำหนึ่งซึ่งบรรทุกกะลาสีเต็มลำถูกลูกคลื่นในทะเลซัดกระหน่ำก็ร้องว่า โอ ทะเล เหตุใดเจ้าจึงหลอกลวงและไร้ความปรานีเช่นนี้ เจ้าดูเหมือนจะชักชวนให้ผู้คนแล่นเรือออกมาชื่นชมเจ้า แต่แล้วเจ้าก็ทำลายทุกคนที่กล้าหาญเสี่ยงภัยออกไปในทะเล

เมื่อทะเลได้ยินชาวนาพูดเช่นนั้นก็ดัดเสียงให้เหมือนเสียงผู้หญิงและตอบว่า เหตุใดท่านจึงตำหนิข้าเช่นนี้ ข้าไม่ใช่คนที่ทำให้เกิดพายุ ลมทั้งหลายต่างหากเป็นผู้ทำ เมื่อลมเหล่านี้พัดผ่านข้าพวกมันทำให้ข้าไม่ได้พักผ่อน หากท่านแล่นเรือมาบนตัวข้าเมื่อพวกลมไม่ได้อยู่ที่นี่ ท่านจะเห็นว่าข้านั้นอ่อนโยนและนุ่มนวลยิ่งกว่าแม่พระธรณีของท่านมากมายนัก



นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสิงโต

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสิงโต

วันหนึ่ง สิงโตตัวหนึ่งเข้าไปในไร่ของชาวไร่คนหนึ่ง ชาวไร่จึงปิดประตูไร่ด้วยหมายจะจับมัน

เมื่อสิงโตรู้ตัวว่าไม่สามารถถอยไปนอกไร่ได้ ก็เริ่มทำร้ายบรรดาแกะและวัวของชาวไร่ทันที ชาวไร่จึงกลัวว่ามันจะทำร้ายเขาถึงตายเขาจึงเปิดประตูไร่ และสิงโตก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้

ภรรยาของชาวไร่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้ยินเสียงชาวไร่คร่ำครวญถึงการสูญเสียแกะและวัวของตนไป นางก็พูดกับสามีว่า เจ้าสมควรได้รับการสูญเสียครั้งนี้ เจ้าเกิดบ้าระห่ำอะไรขึ้นมาจึงคิดจะจับสิงโต ในสถานการณ์ปกตินั้น หากเจ้าเห็นสิงโตแต่ไกล เจ้ายังหวังให้มันอยู่ไกลออกไปกว่าที่เห็นอีกมาก ๆ มิใช่หรือ

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและงู

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและงู

ขณะที่ชาวนาคนหนึ่งเดินกลับบ้านวันหนึ่งในฤดูหนาว ก็พบงูตัวหนึ่งนอนอยู่ใต้ต้นไม้เตี้ย ๆ และกำลังจะตายเพราะความหนาว ชาวนารู้สึกสงสารงูตัวนั้นยิ่งนัก จึงอุ้มมันขึ้นมาแนบไว้กับอกและนำมันไปที่บ้านของเขา

เมื่อมาถึงบ้าน ชาวนาก็วางงูไว้ตรงพื้นหน้าเตาไฟ ในไม่ช้าความอบอุ่นภายในกระท่อมก็ทำให้งูกลับมีกำลังเหมือนเดิม แล้วมันก็เริ่มทำร้ายภรรยาและลูก ๆ ของชาวนา

เมื่อชาวนาได้ยินเสียงร้องของภรรยาและลูก ๆ จึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องที่เกิดเหตุ และแล้วชาวนาผู้ช่วยชีวิตงูไว้ด้วยความเมตตาสงสารของตนก็คว้าขวานเล่มหนึ่งมาสับงูแหลกละเอียด

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสุนัขจิ้งจอก

สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งทำให้ชาวนาโกรธเพราะมันเที่ยวได้ทำลายข้าวของหลายอย่างของเขา ดังนั้นเมื่อชาวนาจับมันได้ เขาจึงคิดว่าจะต้องลงโทษมันให้สาสมกับความแค้น

แล้วชาวนาก็ผูกเชือกซึ่งจุ่มน้ำมันจนชุ่มไว้ที่หางของมันและจุดไฟเผาเชือกนั้น แต่ปรากฎว่าสุนัขจิ้งจอกกลับวิ่งเข้าไปในไร่ข้าวโพดของเขาซึ่งออกฝักข้าวโพดจำนวนมหาศาลที่พร้อมจะให้เก็บได้แล้ว

สิ่งที่ชาวนาสามารถทำได้เพียงอย่างเดียวก็คือวิ่งตามสุนัขจิ้งจอกที่เขาแสนจะเกลียดชังไป พลางร้องไห้คร่ำครวญถึงความเสียหายอันใหญ่หลวงที่กำลังเกิดขึ้นกับพืชผลของเขา



นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสุนัข

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนาและสุนัข

ชาวนาคนหนึ่งเป็นหม้าย เขามีลูกน้อยคนหนึ่งซึ่งยังเป็นทารกนอนแบเบาะ วันหนึ่งเขาออกไปซ่อมรั้วหน้าบ้านและทิ้งลูกน้อยให้นอนอยู่คนเดียวบนเบาะใบเล็ก ๆ ที่โคนต้นไม้ใหญ่ในบริเวณลานบ้าน

เมื่อซ่อมรั้วเสร็จ ชาวนาก็เดินกลับมาหาลูก แต่ภาพที่เห็นทำให้เขาสะเทือนใจและโกรธแค้นยิ่งนัก บนเบาะนั้นไม่มีลูกน้อยของเขา เบาะสีขาวเลอะเทอะไปด้วยรอบเลือดสีแดงสด ๆ ไม่ห่างจากเบาะเท่าใดนัก สุนัขของเขานอนหายใจแขม่ว ๆ อยู่ ตามตัวมันมีรอยเลือดอยู่เช่นเดียวกัน

ด้วยความแค้นอย่างที่สุด ชาวนารีบวิ่งขึ้นไปบนเรือน แล้วคว้าขวานสำหรับตัดไม้มาจามลงไปบนหัวสุนัขเต็มแรง สุนัขตัวนั้นถึงแก่ความตายทันที จากนั้นชาวนาก็เที่ยวเดินพล่านหาศพลูกน้อยของเขาซึ่งเขาเข้าใจว่าถูกสุนัขของเขาเองฆ่าเสียแล้ว

ฉับพลันก็มีเสียงเด็กร้องดังมาจากมุมรั้วด้านหนึ่ง ชาวนารีบวิ่งตามเสียงนั้นไปทันที แล้วเขาก็เห็นลูกน้อยกำลังนอนดิ้นและร้องอยู่ด้วยความตกใจกลัวที่ข้างพุ่มไม้แห่งหนึ่ง ข้างตัวเด็กน้อยมีงูเหลือมตัวหนึ่งนอนตายอยู่

ชาวนาจึงค่อย ๆ ลำดับเหตุการณ์ทั้งหลายเข้าด้วยกัน เมื่อเข้าใจแล้ว เขาก็เสียใจมากที่หลงฆ่าสุนัขที่ซื่อสัตย์ของเขา ซึ่งต่อสู้กับงูเหลือมเพื่อปกป้องลูกน้อยของเขาให้พ้นจากความตาย แต่แล้วมันก็ต้องมาตายเพราะความเข้าใจผิดของเขาเอง เขาเอาแต่อารมณ์ ไม่ได้ใช้สติปัญญาคิดให้รอบคอบก่อนทำ จึงเกิดผลเสียหายใหญ่หลวงเช่นนี้



นิทานอีสป เรื่อง นกเหยี่ยวกับชาวนา

นิทานอีสป เรื่อง นกเหยี่ยวกับชาวนา

นกเหยี่ยวตัวหนึ่งบินโฉบไล่ล่านกพิราบเป็นอาหาร จนพลาดท่าเข้าไปติดตาข่ายของชาวนา ชาวนาเห็นดังนั้นจึงตรงเข้าจับนกเหยี่ยว นกเหยี่ยวอ้อนวอนขอชีวิตว่า

ข้าไม่เคยทำร้ายท่านเลย โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ

ชาวนาจึงพูดขึ้นว่า

ก็ทีนกพิราบยังไม่เคยทำร้ายเจ้าแต่เจ้าก็ยังไล่จับกินอยู่ทุกวันนี้

ชาวนาพูดจบก็จับนกเหยี่ยวกลับไปยังกระท่อม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ผู้ไม่มีความเมตตา ย่อมไม่ได้รับความเห็นใจจากผู้อื่นเช่นกัน



ดู นิทานอีสป เรื่อง นกเหยี่ยวกับชาวนา บน Youtube ได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=q40gmCbi72I

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับงูเห่า

นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับงูเห่า

กาลครั้งหนึ่ง วันหนึ่งในฤดูหนาว ชาวนาเดินออกไปพบงูเห่านอนขดตัวเข็งอยู่ช้างทางด้วยความหนาว ทำให้นอนตัวแข็งใกล้ตายชาวนารู้สึกสงสารอยากจะช่วยชีวิตไว้ จึงจับงูอุ้มขึ้นมา เมื่องูเห่าได้รับความอบอุ่นจากชาวนา ในไม่ช้าก็ค่อย ๆ กระดิกตัวขึ้นได้ทีละน้อยจนแล่นไปทั่วร่างการอย่างรวดเร็ว ไม่ช้าชาวนาก็ตาย

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
การช่วยเหลือคนไม่ดี มีแต่จะได้รับความเดือดร้อน



ดู นิทานอีสป เรื่อง ชาวนากับงูเห่า บน Youtube ได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=hKHVWB3ohhc