นิทานอีสป เรื่อง เงาของลา

นิทานอีสป เรื่อง เงาของลา

วันหนึ่งในฤดูร้อนที่กรุงเธนส์ นักเดินทางคนหนึ่งเช่าลาตัวหนึ่งให้บรรทุกเขาไปส่งที่เมืองเมการา เมื่อถึงเวลาเที่ยงวัน ความร้อนก็สุงมากจนแทบจะแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้ไหม้เกรียมไป นักเดินทางจึงลงจากหลังลาและไปนั่งพักผ่อนอยู่ใต้เงาลา

แต่คนขี่ลาก็อ้างว่าเขามีสิทธิ์เท่าเทียมกับนักเดินทางที่จะนั่งพักผ่อนอยู่ใต้เงาลาของเขาเช่นเดียวกัน

อะไรกัน นักเดินทางร้อง ข้าไม่ได้จ้างลาตัวนี้ตลอดการเดินทางรึ

ใช่ ท่านจ้างลาตัวนี้ตลอดการเดินทาง คนขี่ลาตอบ แต่ท่านไม่ได้จ้างเงาลาด้วยนี่

ขณะที่ชายทั้งสองกำลังโต้เถียงกันและต่อสู้แย่งชิงที่จะเข้าไปนั่งใต้เงาลาอยู่นั้น ลาก็ถือโอกาสวิ่งหนีไปโดยเร็ว



นิทานอีสป เรื่อง สิงโตกับลา

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตกับลา

สิงโตตัวหนึ่งเดินเข้าไปในป่าโดยมีลาร่วมทางไปด้วย ลาจะต้องใช้เสียงอันน่ากลัวของมันช่วยสิงโตในการล่าเหยื่อ

นกกาตัวหน้าทะเล้นตัวหนึ่งซึ่งกำลังเกาะอยู่บนต้นไม้ร้องถามสิงโตว่า

สหายผู้สง่างาม ท่านไม่ละอายใจตัวเองหรือที่มาเดินเคียงคู่อยู่กับลาเช่นนี้

ใครก็ตามที่ข้าสามารถใช้ประโยชน์ได้ สิงโตตอบ ข้าจะยอมให้เดินเคียงคู่ข้าเสมอ

นิทานอีสป เรื่อง ลาแก่ลากโม่หิน

นิทานอีสป เรื่อง ลาแก่ลากโม่หิน

ลาแก่ตัวหนึ่งกำลังเดินลากโม่หินอันใหญ่ไปรอบ ๆ แต่มันคิดว่าได้เดินทางมาไกลมากแล้ว และรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองยิ่งนัก

1 กิโลเมตร 2 กิโลเมตร 10 กิโลเมตร 100 กิโลเมตร 1,000 กิโลเมตร 10,000 กิโลเมตร ช่างมหัศจรรย์เหลือเกินที่ข้าเดินมาได้ไกลถึงเพียงนี้ แม้แต่ม้ายังวิ่งได้ไม่ค่อยจะเกิน 1,000 กิโลเมตรเลย

ลาแก่ยืดคอขึ้นสูงและหรี่ตาลง มันรู้สึกซาบซึ้งใจในความสำเร็จของมันมากขึ้นทุกที ๆ มันอ้าปากใหญ่ออกกว้างและส่งเสียงร้องดังลั่น

วันหนึ่งขณะที่ลาแก่กำลังชื่นชมความสามารถของตัวเองอยู่ วัวตัวผู้ตัวหนึ่งก็พูดกับมันว่า อย่าหลงตัวเองมากเกินไปนักเลยน้องชาย เจ้าเพียงแต่เดินเป็นวงกลมไปรอบ ๆ เท่านั้นเอง เจ้าไม่ได้ก้าวออกไปข้างหน้าเลยแม้แต่ก้าวเดียว

อะไรกัน ลาแก่โกรธจัด เหลวไหล ข้าเดินทางอยู่ทุกวันนะ อ๋อ เข้าใจแล้วละ นี่เป็นคำวิจารย์ที่ไร้ความรับผิดชอบของผู้ที่ฉลาดหลักแหลมแต่ขี้ริษยานั่นเอง

นิทานอีสป เรื่อง ลา สุนัขจิ้งจอก และสิงโต

นิทานอีสป เรื่อง ลา สุนัขจิ้งจอก และสิงโต

หลังจากลาและสุนัขจิ้งจอกตกลงกันว่าจะเป็นมิตรที่ดีต่อกันแล้ว ก็ออกไปล่าเหยื่อด้วยกันในชนบท ระหว่างทางพวกมันพบสิงโตตัวหนึ่ง

สุนัขจิ้งจอกตระหนักถึงภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาหามันได้อย่างดี จึงรีบวิ่งเข้าไปหาสิงโตและกระซิบว่า ถ้าท่านสัญญาว่าจะไม่ทำอันตรายข้า ข้าจะหักหลังลาและทำให้ท่านได้กินลาอย่างง่ายดาย

สิงโตตกลงรับข้อเสนอของสุนัขจิ้งจอก แล้วสุนัขจิ้งจอกก็วางอุบายให้ลาไปติดกับดักของสิงโต แต่หลังจากที่สิงโตจับลาไว้ได้ไม่นานนัก ก็รีบตะปบสุนัขจิ้งจอกกินเสียและเก็บลาไว้เป็นอาหารมื้อต่อไปของมัน

นิทานอีสป เรื่อง ทีใคร ทีมัน

นิทานอีสป เรื่อง ทีใคร ทีมัน

ลาตัวหนึ่งและสุนัขตัวหนึ่งออกเดินทางไปกับนายของพวกมัน เมื่อมาถึงทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง นายก็หยุดพักผ่อนและม่อยหลับไป

ลาจึงออกไปเที่ยวเล็มหญ้ากิน ส่วนสุนัขนั้นไม่มีอะไรกิน เนื่องจากกินหญ้าอย่างลาไม่ได้ จึงหิวโหยยิ่งนัก

สุนัขจึงพูดกับลาว่า ลาสหายรัก ขอให้ข้ากินขนมปังในตะกร้าที่อยู่บนหลังเจ้าหน่อยเถิด ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว

แต่ลาไม่สนใจ มันยังคงเล็มหญ้ากินต่อไป สุนัขยังคงวิงวอนลาต่อไปอีก ลาจึงพูดกับสุนัขว่า เจ้าต้องรอไปจนกว่านายจะตื่น แล้วนายก็คงจะให้อาหารเจ้าเองแหละ แต่ตอนนี้เจ้าต้องทนไปก่อนนะ

ขณะนั้นเองมีสุนัขป่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งวิ่งออกมาจากป่าด้วยท่าทางที่แสดงว่ากำลังหิวจัด เมื่อลาเห็นสุนัขป่าก็หวาดกลัวจนแทบสิ้นแรง มันรีบหันไปหาสุนัขและพูดว่า ช่วยฉันด้วยเถิด หมาป่ามาแล้ว

สุนัขจึงทำเป็นไม่สนใจพรางพูดว่า เจ้าต้องรอไปจนกว่านายจะตื่น แล้วนายก็คงจะมาไล่หมาป่าเองแหละ แต่ตอนนี้เจ้าต้องทนไปก่อนนะ

ฉับพลันนั้น สุนัขป่าก็ตรงเข้ามาขย้ำลากิน

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตชรา

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตชรา

สิงโตตัวหนึ่งซึ่งชรามากแล้วกำลังนอนเหยียดยาวอยู่บนพื้นดินอย่างสิ้นหวัง และกำลังจะสิ้นลมหายใจ

หมูป่าตัวหนึ่งซึ่งมีความเคืองแค้นสิงโตมานานเดินเข้าไปใกล้สิงโต และใช้เขี้ยวของมันขย้ำสิงโตโดยแรง

จากนั้นวัวกระทิงตัวหนึ่งก็เข้ามาแก้แค้นสิงโตด้วยการใช้เขาแทงสิงโตจนร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

ลาตัวหนึ่งเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ มันเข้าใจดีว่าขณะนี้สิงโตไม่สามารถทำอันตรายสัตว์ตัวใดได้แล้ว จึงฉวยโอกาสใช้สันเท้าเตะหน้าสิงโตเข้าหลายที สิงโตชราซึ่งกำลังจะสิ้นลมหายใจถึงกับต้องรวบรวมกำลังที่เหลืออยู่พูดกับลาว่า การกระทำที่หยามหน้าข้าของสัตว์ที่มีอำนาจทั้งหลายนั้นก็เหลือกำลังที่ข้าจะทนทานได้อยู่แล้ว แต่ข้าก็อดทนได้สำเร็จ แต่การที่ถูกเจ้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ไร้อำนาจ สัตว์ที่เป็นความอับอายแห่งธรรมชาติเตะหน้านั้นนับเป็นการตายซ้อนกันถึงสองหนทีเดียว

นิทานอีสป เรื่อง ผลลัพธ์ของความริษยา

นิทานอีสป เรื่อง ผลลัพธ์ของความริษยา

ชายคนหนึ่งเลี้ยงแพะและลาไว้อย่างละตัว แพะรู้สึกริษยาลาเพราะเจ้าของมักให้อาหารลากินจนอิ่มแปล้อยู่เสมอ

ชีวิตของเจ้าคืองานแสนหนักไม่มีวันจบสิ้น แพะพูดกับลา วันหนึ่งนายใช้งานเจ้าอย่างไม่ปรานีเลยนะ เจ้าต้องเดินลากโม่หินและบรรทุกของหนักอยู่ทุกวัน ข้าขอแนะนำให้เจ้าแสร้งทำเป็นเดินตกลงไปในคู เมื่อเจ้าได้รับบาดเจ็บ เจ้าก็จะได้หยุดทำงาน

ลาทำตามคำแนะนำของแพะ ในที่สุดมันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการตกลงไปในคู เจ้าของจึงเชิญหมอรักษาสัตว์มารักษาลาของเขา

หมอบอกว่าลาต้องกินน้ำซุปที่ทำมาจากปอดแพะจึงจะหายจากบาดเจ็บ ด้วยเหตุนี้ เจ้าของจึงฆ่าแพะเพื่อลาจะได้หายจากการเจ็บป่วย

นิทานอีสป เรื่อง ความคิดของลา

นิทานอีสป เรื่อง ความคิดของลา

ขณะที่ชายชราคนหนึ่งกำลังดูแลให้ลาของเขากินหญ้าอยู่ที่ทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง ฉับพลันนั้น เขาก็ต้องตื่นตกใจเมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนของบรรดาทหารฝ่ายข้าศึกดังมา

วิ่งหนีไปเลย ชายชราร้องบอกลา พวกมันจะได้จับเราไม่ได้

แต่ลาตัวนั้นยังยืนนิ่งอยู่กับที่

บอกข้าซินาย ลาถาม ว่าหากข้าตกไปอยู่ในเงื้อมมือของพวกศัตรู พวกเขาจะให้ข้าแบกของหนักเป็นสองเท่าของที่นายให้ข้าแบกไหม

ข้าไม่คิดว่าจะหนักขนาดนั้น ชายชราตอบ

ถ้าเช่นนั้น ข้าจะเดือดร้อนไปทำไมว่าข้าจะได้ใครเป็นนาย ในเมื่อข้ายังจะต้องแบกของหนักอยู่เช่นเดิม

นิทานอีสป เรื่อง ลาและดอกไม้หนาม

นิทานอีสป เรื่อง ลาและดอกไม้หนาม

ลาตัวหนึ่งกำลังเดินแบกตระกร้าซึ่งมีอาหารใส่อยู่เต็ม เมื่อเดินมาถึงที่ซึ่งมีดงดอกไม้หนามขึ้นเต็ม มันก็หยุดเดินและหันมากินดอกไม้หนามอย่างเอร็ดอร่อยพรางรำพังกับตัวเองว่า

ดอกไม้หนามเหล่านี้ดอกโตและอ้วนท้วนน่ากินจัง แถมกินเข้าไปแล้วยังรู้สึกคัน ๆ ในท้องดีเหลือเกิน ถึงใครจะเอาอาหารดีเลิศอย่างไรมาแลกกับดอกไม้หนามเหล่านี้ ข้าก็ไม่ต้องการ ไม่มีอะไรที่ข้าเคยกินมาที่มีรสชาติแปลกประหลาดอย่างนี้เลย



นิทานอีสป เรื่อง สิงโตและลา

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตและลา

สิงโตและลาตัดสินใจว่าจะออกไปช่วยกันล่าเหยื่อ หลังจากเดินหาเหยื่ออยู่ครู่หนึ่ง สัตว์ทั้งสองก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่งซึ่งแพะป่าหลายตัวอาศัยอยู่

สิงโตเป็นฝ่ายยืนรออยู่ที่ปากถ้ำ ส่วนลาเข้าไปในถ้ำแล้วเริ่มเตะ ถีบ ส่งเสียงร้องและทำให้เกิดเสียงเอะอะเพื่อทำให้แพะป่าเหล่านั้นตกใจกลัวและวิ่งหนีออกมานอกถ้ำ

เมื่อสิงโตจับแพะป่าได้หลายตัวแล้ว ลาก็ออกมาจากถ้ำมันถามสิงโตว่ามันได้ปฏิบัติการอย่างสมศักดิ์ศรีและได้ไล่แพะด้วยเสียงดังเอะอะและมีประสิทธิภาพพอเพียงหรือไม่

โอ ยอดมาก สิงโตวิจารย์ และข้าขอยอมรับว่าเจ้าอาจทำให้ข้าหวาดกลัวไปด้วย หากข้าไม่รู้มาก่อนว่าเจ้าเป็นลา