นิทานอีสป เรื่อง สุนัขล่าเนื้อและคนเลี้ยงแพะ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขล่าเนื้อและคนเลี้ยงแพะ

สุนัขล่าเนื้อตัวหนึ่งใช้กลยุทธ์ล่อลวงกระต่ายป่าตัวหนึ่งให้ออกมาจากพุ่มไม้ มันวิ่งไล่กวดกระต่ายป่าไปไกลมากทีเดียว แต่กระต่ายป่าก็วิ่งได้เร็วกว่ามันและสามารถหนีรอดจากการตกเป็นอาหารของมันได้

ชายเลี้ยงแพะคนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์เข้า จึงพูดจาเยาะเย้ยสุนัขที่ให้กระต่ายป่าผอมกระกร่องตัวหนึ่งวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงไปได้

สุนัขล่าเนื้อโต้ตอบว่า เจ้าลืมไปแล้วรึว่าการวิ่งไปเอาอาหารมากินนั้นใช้ลีลาแบบหนึ่ง ส่วนการวิ่งหนีเอาชีวิตรอดนั้นต้องใช้ลีลาอีกแบบหนึ่ง



นิทานอีสป เรื่อง ฝูงแกะและสุนัข

นิทานอีสป เรื่อง ฝูงแกะและสุนัข

แกะฝูงหนึ่งบ่นกับคนเลี้ยงแกะว่าเขาลำเอียงเพราะปฏิบัติกับพวกมันและสุนัขของเขาแตกต่างกันมาก

การกระทำของนายแปลกประหลาดเหลือเกิน แกะทั้งหลายต่อว่า พวกเราคิดว่านายไม่ยุติธรรมกับพวกเราเลย ทั้ง ๆ ที่พวกเราให้ลูก ขน และนมแก่นาย แต่นายไม่เคยให้อะไรพวกเราเลยนอกจากหญ้า และแม้แต่หญ้า พวกเราก็ต้องไปหากินกันเอง ถึงแม้นายไม่ได้อะไรจากสุนัขสักอย่าง แต่นายก็ให้มันกินเศษอาหารอร่อย ๆ จากโต๊ะอาหารของนายอยู่เสมอ

เมื่อสุนัขได้ยินคำตัดพ้อต่อว่าดังกล่าวของฝูงแกะ จึงพูดเสียงดังลั่นว่า ใช่ พวกเจ้าพูดถูกต้องมากทีเดียว แต่หากไม่มีข้า พวกเจ้าคงไปอยู่ที่ไหนกันแล้ว พวกขโมยอาจเอาพวกเจ้าไปแล้ว พวกสุนัขป่าอาจกินพวกเจ้าเสียแล้ว หากข้าไม่เฝ้าดูพวกเจ้าอยู่ตลอดเวลาพวกเจ้าจะต้องหวาดกลัวภยันอันตรายมากจนไม่กล้าเล็มหญ้ากินแน่ ๆ

เมื่อฝูงแกะตรึกตรองดูก็ต้องยอมรับว่าสุนัขพูดความจริง นับแต่นั้นมา พวกมันไม่เคยต่อว่านายของมันอีกเลย



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขและกระดิ่งผูกคอ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขและกระดิ่งผูกคอ

สุนัขตัวหนึ่งชอบใช้เล่ห์เพทุบายลอบกัดผู้คนอยู่เสมอ นายของมันจึงเอากระดิ่งไปผูกไว้ที่คอของมันเพื่อเป็นสัญญาณอันตรายเตือนภัยแก่ผู้คน

สุนัขตัวนั้นรู้สึกลำพองใจมาก มันเขย่ากระดิ่งที่คอและเที่ยวเดินอวดผู้คนไปทั่วตลาดและชุมชนทุกแห่ง

อะไรทำให้เจ้าเกิดฝันหวานไปได้ถึงขนาดนี้ แม่สุนัขซึ่งชรามากแล้วตัวหนึ่งถามและอธิบายเสริมว่า กระดิ่งที่แขวนคอเจ้าไม่ใช่รางวัลสำหรับการกระทำความดีของเจ้าหรอกนะ นายของเจ้าเอากระดิ่งอันนี้มาแขวนคอเจ้าเพราะเขาต้องการเตือนผู้คนให้ระวังภัยที่จะเกิดจากนิสัยชั่วร้ายของเจ้าต่างหาก



นิทานอีสป เรื่อง ไม่ยอมกินสินบน

นิทานอีสป เรื่อง ไม่ยอมกินสินบน

ขโมยคนหนึ่งแอบเข้าไปในลานบ้านหลังหนึ่งในเวลากลางคืน เมื่อสุนัขที่เฝ้าบ้านหลังนั้นได้ยินเสียงก็เริ่มเห่า ขโมยจึงโยนขนมปังชิ้นหนึ่งให้สุนัขกิน แต่สุนัขไม่ยอมกิน มันกระโจนเข้าใส่ขโมยและกัดขาเขาจนเป็นแผลเหวอะหวะ

เหตุใดเจ้าจึงกัดข้าทั้ง ๆ ที่ข้าให้ขนมปังเจ้ากินล่ะ ขโมยต่อว่า

ข้าจะบอกเจ้าว่าเป็นเพราะเหตุใด ก่อนที่เจ้าจะให้ขนมปังข้ากิน ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนดีหรือคนเลว แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าต้องเป็นคนเลวเพราะเจ้าติดสินบนข้า ข้าจึงกัดเจ้าเสีย



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขและหมู

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขและหมู

ข้าประหลาดใจเหลือเกิน หมูตัวหนึ่งพูดกับสุนัขพันธุ์สแปเนียลตัวหนึ่ง ว่าเหตุใดเจ้าจึงสามารถเลียแข้งเลียขาประจบประแจงนายของเจ้าได้ทั้ง ๆ ที่เขาตีเจ้าและบิดหูเจ้าไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว

อึ่ม สุนัขพูด แต่นายก็ให้เศษอาหารดี ๆ และพูดเพราะ ๆ กับข้า เป็นการทดแทนการตีและการบิดหูข้า เมื่อบวกลบการกระทำสองแบบของนายแล้ว ข้าก็ยังได้กำไรอยู่นั่นแหละ

นิทานอีสป เรื่อง ทีใคร ทีมัน

นิทานอีสป เรื่อง ทีใคร ทีมัน

ลาตัวหนึ่งและสุนัขตัวหนึ่งออกเดินทางไปกับนายของพวกมัน เมื่อมาถึงทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง นายก็หยุดพักผ่อนและม่อยหลับไป

ลาจึงออกไปเที่ยวเล็มหญ้ากิน ส่วนสุนัขนั้นไม่มีอะไรกิน เนื่องจากกินหญ้าอย่างลาไม่ได้ จึงหิวโหยยิ่งนัก

สุนัขจึงพูดกับลาว่า ลาสหายรัก ขอให้ข้ากินขนมปังในตะกร้าที่อยู่บนหลังเจ้าหน่อยเถิด ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว

แต่ลาไม่สนใจ มันยังคงเล็มหญ้ากินต่อไป สุนัขยังคงวิงวอนลาต่อไปอีก ลาจึงพูดกับสุนัขว่า เจ้าต้องรอไปจนกว่านายจะตื่น แล้วนายก็คงจะให้อาหารเจ้าเองแหละ แต่ตอนนี้เจ้าต้องทนไปก่อนนะ

ขณะนั้นเองมีสุนัขป่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งวิ่งออกมาจากป่าด้วยท่าทางที่แสดงว่ากำลังหิวจัด เมื่อลาเห็นสุนัขป่าก็หวาดกลัวจนแทบสิ้นแรง มันรีบหันไปหาสุนัขและพูดว่า ช่วยฉันด้วยเถิด หมาป่ามาแล้ว

สุนัขจึงทำเป็นไม่สนใจพรางพูดว่า เจ้าต้องรอไปจนกว่านายจะตื่น แล้วนายก็คงจะมาไล่หมาป่าเองแหละ แต่ตอนนี้เจ้าต้องทนไปก่อนนะ

ฉับพลันนั้น สุนัขป่าก็ตรงเข้ามาขย้ำลากิน

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขลอบกัด

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขลอบกัด

สุนัขตัวหนึ่งตกลงไปในบ่อน้ำ ชายคนหนึ่งเดินผ่านมาเห็นเข้าจึงพยายามช่วยดึงมันขึ้นมาจากบ่อ แต่สุนัขก็กัดมือเขา ชายผู้นั้นจึงโยนมันกลับลงไปในบ่อตามเดิมและพูดว่า

เจ้าจงอยู่ที่ก้นบ่อต่อไปเถิด หากสิ่งที่เจ้าสามารถทำได้นั้นมีเพียงแต่พยายามกัดข้าผู้พยายามช่วยชีวิตเจ้าไว้

นิทานอีสป เรื่อง จุดจบของสุนัขบ้าน

นิทานอีสป เรื่อง จุดจบของสุนัขบ้าน

ในหมู่บ้านชายป่าแห่งหนึ่ง มีสุนัขบ้านตัวหนึ่งซึ่งซุกซนยิ่งนัก วันหนึ่งมันวิ่งเข้าไปในป่าและถูกสุนัขป่าฝูงหนึ่งไล่ตามไปติด ๆ เพราะหมายจะเอาชีวิตมันให้ได้ แต่ขณะที่มันกำลังจะจนมุมอยู่นั้นเอง ก็มีสิงโตตัวหนึ่งร้องขึ้นอย่างน่าพรั่นพรึง สุนัขป่าฝูงนั้นต่างตกใจกลัวและเผ่นหนีเอาชีวิตรอดกันไปทุกทิศทุกทางในพริบตา

สุนัขบ้านสำนึกในบุญคุณของสิงโตยิ่งนัก จึงสัญญาว่าจะหาไก่ป่ามาตอบแทนบุญคุณของสิงโตภายในสามวัน สิงโตก็ยินดีรับสัญญานั้น

สุนัขบ้านพยายามทำตามสัญญา แม้เวลาผ่านไปสองวันแล้วมันก็ยังไม่พบไก่ป่าเลยสักตัวเดียว เนื่องจากเกรงว่าจะจับไก่ป่าไม่ได้ ในวันที่สาม ในคืนวันที่สอง สุนัขบ้านจึงตัดสินใจว่าจะขโมยไก่ในบ้านที่ตนอาศัยอยู่ไปให้สิงโต มันถือว่าคำพูดเป็นสิ่งสำคัญยิ่งนักที่ต้องรักษาไว้เยี่ยงชีวิต

สุนัขบ้านค่อย ๆ ย่องเข้าไปในเล้าไก่ แล้วกระโดดเข้างับคอไก่ตัวหนึ่งในฉับพลัน ไก่ทั้งหลายส่งเสียงร้องดังลั่น สุนัขบ้านรีบคาบไก่เผ่นออกจากเล้าไปทันที มันวิ่งหนีไปจนสุดฝีเท้าแต่ก็ถูกยิงด้วยลูกธนูอาบยาพิษเสียก่อนจะออกไปพ้นเขตบ้าน มันล้มลงขาดใจตายทั้ง ๆ ที่ไก่ยังอยู่ในปากของมัน

เจ้าของบ้านประหลาดใจและเสียใจระคนกันเมื่อรู้ว่าสุนัขที่ถูกยิงเป็นสุนัขที่เขาไว้วางใจให้เลี้ยงแกะและเฝ้าไก่ แต่กลับกลายมาเป็นขโมยเสียเองเช่นนี้ เขาไม่รู้ว่าแท้ที่จริงสุนัขของเขาตัดสินใจทำชั่วเพื่อรักษาคำพูดของมันไว้

นิทานอีสป เรื่อง อย่าดูแต่หน้าตา

นิทานอีสป เรื่อง อย่าดูแต่หน้าตา

แม่ไก่ตัวหนึ่งมีลูกเล็ก ๆ เจ็ดตัวด้วยกัน มันสอนลูก ๆ ของมันว่าเศรษฐีเจ้าของบ้านเป็นผู้เลี้ยงบรรดาสุนัขและแมวที่อยู่ในบ้านเดียวกันนั้นไว้ สุนัขตัวใดมีขนสวยสะอาดเป็นมัน สุนัขตัวนั้นไว้ใจได้ มันจะไม่ทำร้ายสัตว์ต่าง ๆ ที่อยู่ในบ้านเดียวกัน ส่วนสุนัขที่ขนไม่สวย ไม่สะอาด ไม่เป็นมัน และสกปรกมอมแมมนั้นไว้ใจไม่ได้ แมวก็เช่นเดียวกับสุนัข เมวตัวใดขนไม่สวย ไม่สะอาด ไม่เป็นมัน และสกปรกมอมแมม แมวตัวนั้นไว้ใจไม่ได้ มันอาจจะจับลูกไก่ไปกิน

เมื่อสอนลูก ๆ เช่นนั้นแล้ว แม่ไก่ก็กำชับว่า ถ้าแมวหรือสุนัขที่ไม่น่าไว้ใจเข้ามาใกล้ ๆ เมื่อใด จงระวังตัวไว้ให้ดี

วันต่อมา ขณะที่ลูกไก่ทั้งเจ็ดกำลังเล่นกันอยู่ในลานบ้านตามลำพัง แมวสามตัวก็พากันมานั่งดูลูกไก่อย่างสนใจ ครั้นลูกไก่ทั้งหลายเห็นแมวตัวหนึ่งในสามตัวนี้มีขนไม่สวย ไม่สะอาด ไม่เป็นมัน และสกปรกมอมแมมอย่างที่แม่สอนไว้ จึงรู้สึกไม่ไว้ใจแมวตัวนี้และระวังตัวไปตาม ๆ กัน

แต่ขณะที่บรรดาลูกไก่กำลังระวังตัวกลัวแมวที่ไม่น่าไว้ใจจะจับพวกมันไปกินอย่างที่แม่สอนไว้ แมวที่ไม่น่าไว้ใจสองตัวนั้นก็คว้าลูกไก่สองตัวแผ่นหายเข้าไปในพุ่มไม้ แม่ไก่ซึ่งแอบดูอยู่ใกล้ ๆ จึงเผ่นตามไปอย่างกระชั้นชิดทันที แล้วมันก็เอาปีกตีแมวทั้งสองพร้อมกับส่งเสียงร้องไห้ แมวทั้งสองตกใจจึงปล่อยลูกไก่แล้วเผ่นหนีไปทันที

แม่ไก่รีบพาลูกทั้งสองที่เพิ่งรอดตายมากลับไปหาพี่น้องอีกห้าตัวของมันอย่างเร็วที่สุด มันคิดว่าป่านนี้แมวที่ไม่น่าไว้ใจตัวนั้นคงกินลูกของมันเสียสองสามตัวแล้วเป็นแน่

แต่ปรากฎว่าแมวที่แม่ไก่และลูกไก่ทั้งหลายคิดว่าไม่น่าไว้ใจนั้นกำลังนั่งดูลูกไก่อยู่ใกล้ ๆ เมื่อแมวเห็นสุนัขตัวหนึ่งกำลังเดินตรงมาที่ลูกไก่ทั้งห้า ก็เอาอุ้งเท้าตบหน้าสุนัขแล้ววิ่งหนีไป

นิทานอีสป เรื่อง ชายเลี้ยงแกะและสุนัข

นิทานอีสป เรื่อง ชายเลี้ยงแกะและสุนัข

ขณะที่ชายเลี้ยงแกะคนหนึ่งกำลังต้อนฝูงแกะของเขาเข้าไปไว้ในคอกตอนกลางคืน และเกือบปล่อยให้สุนัขป่าตัวหนึ่งเข้าไปในคอกแกะด้วย สุนัขของเขาก็เห็นสุนัขป่า มันพูดกับเขาว่า

นายของข้า ท่านคงจะคาดหวังให้ฝูงแกะของท่านปลอดภัยได้อย่างไร หากท่านปล่อยให้สุนัขป่าเข้าไปอยู่ในคอกแกะของท่าน