นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและสุนัขจิ้งจอก

ลูกสุนัขป่าตัวหนึ่งแข็งแรงมากกว่าและมีขนาดใหญ่กว่าลูกสุนัขป่าตัวอื่น ๆ มาก ทั้งยังมีความว่องไวและมีพละกำลังเป็นเลิศ สัตว์ทั้งหลายต่างพร้อมใจกันขนานนามมันว่า สิงโต

ลูกสุนัขป่ามีความภาคภูมิใจในขนาดตัวมหึมาของมันมาก และคิดว่าสัตว์ทั้งหลายเรียกมันว่า สิงโต ด้วยความจริงใจ มันจึงออกจากฝูงสุนัขป่าและไปคบค้าสมาคมกับสิงโตอย่างเปิดเผย

สุนัขจิ้งจอกชราตัวหนึ่งเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว จึงพูดกับลูกสุนัขป่าผู้หลงตัวเองว่า ขออย่าให้ข้าทำอะไรที่น่าขบขันเนื่องจากความหยิ่งผยองและการหลอกลวงตัวเองอย่างที่เจ้าทำเลย จริงอยู่ที่เจ้าดูเหมือนสิงโตในฝูงสุนัขป่า แต่ในฝูงสิงโต เจ้าก็ยังดูเหมือนสุนัขป่าตัวหนึ่งอยู่นั่นแหละ



นิทานอีสป เรื่อง เสือดาวและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง เสือดาวและสุนัขจิ้งจอก

วันหนึ่งเสือดาวและสุนัขจิ้งจอกถกเถียงกันว่า ระหว่างมันทั้งสองใครจะงดงามกว่ากัน เสือดาวคุยโวเกี่ยวกับความงดงามของจุดต่าง ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนบนลำตัวของมัน

แต่สุนัขจิ้งจอกก็โต้แย้งว่า เจ้ามีจุดงดงามอยู่ทั่วลำตัวก็จริงอยู่ แต่การมีความสามารถรอบตัวไม่ดีกว่าการมีร่างกายที่เต็มไปด้วยจุดหรือ



นิทานอีสป เรื่อง หงส์และนกกระสา

นิทานอีสป เรื่อง หงส์และนกกระสา

นกกระสาตัวหนึ่งถามหงส์ซึ่งกำลังร้องเพลงขณะที่ใกล้จะสิ้นใจว่าเหตุใดจึงร้องเพลงผิดฤดูกาลอย่างมากเช่นนี้

ทำไมล่ะ หงส์ตอบ ในเมื่อขณะนี้ข้ากำลังเข้าสู่ภาวะที่ไม่ต้องตกอยู่ในห้วงอันตรายจากกับดัก ปืน หรือความหิวโหยอีกต่อไป แล้วเจ้าจะไม่ให้ข้ายินดีได้อย่างไรกัน



นิทานอีสป เรื่อง วาทะของพุ่มไม้หนาม

นิทานอีสป เรื่อง วาทะของพุ่มไม้หนาม

สุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวหนึ่งกำลังถูกฝูงสุนัขล่าเนื้อไล่ล่ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้าตาจน มันจึงมุดเข้าไปหลบอยู่ใต้รั้วพุ่มไม้หนามข้างทางซึ่งเต็มไปด้วยหนามแหลมคม

เจ้าหมาพวกนั้นไม่มีทางตามข้าเข้ามาในพุ่มไม้หนามเหล่านี้ได้แน่ ๆ สุนัขจิ้งจอกพูดกับตัวเอง แต่ฉับพลันนั้น มันก็เหยียบหนามแหลมอันหนึ่งเข้าเต็มกำลัง

เป็นการกระทำที่สกปรกมาก สุนัขจิ้งจอกแยกเขี้ยวคำรามลั่น เจ้าเป็นไม้หนามชนิดไหนกัน ข้าเข้ามาหาเจ้าเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เจ้ากลับใช้หนามแหลมทิ่มแทงข้าให้ได้รับความเจ็บปวด

เดี๋ยวก่อน สหายสุนัขจิ้งจอก พุ่มไม้หนามตอบ ข้าสิควรเป็นฝ่ายโกรธเจ้า เจ้าวิ่งหางตกมาขอความช่วยเหลือข้าเอง ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าวิ่งมาหาข้าใช่ไหม เจ้าก็รู้อยู่ว่าข้ามีหนามแหลมคม และเจ้าก็มุ่งหมายจะให้หมาล่าเนื้อพวกนั้นได้รับบาดเจ็บจากหนามแหลมทั้งหลายของข้า แต่เมื่อตัวเจ้าเองถูกหนามแหลมตำเข้าเพียงอันเดียว ก็โวยวายถึงขนาดนี้ ข้าหวังว่าคราวหน้าหมาเหล่านั้นจะจับเจ้าได้

สุนัขจิ้งจอกจึงได้แต่ยกขาที่ถูกหนามแหลมตำขึ้นเลียเพื่อบรรเทาควมเจ็บปวด



นิทานอีสป เรื่อง เข้าใจให้ถูกต้อง

นิทานอีสป เรื่อง เข้าใจให้ถูกต้อง

เมื่อสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งเห็นสิงโตตัวหนึ่งถูกขังอยู่ในกรงก็เข้าไปยืนใกล้กรงนั้นและด่าว่าสิงโตด้วยความขมขื่น

สิงโตพูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า ผู้ที่ทำให้ข้าเจ็บปวดมากที่สุดไม่ใช่เจ้าหรอก แต่เป็นเคราะห์ร้ายที่มาเยือนข้าอยู่ในขณะนี้ต่างหาก



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและเม่น

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและเม่น

ขณะที่สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำข้ามแม่น้ำสายหนึ่งก็ถูกกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากพัดเข้าไปติดอยู่ในทางแคบระหว่างภูเขาสองลูก มันต้องนอนอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน เพราะรู้สึกเหนื่อยมากและไม่สามารถออกมาได้

แล้วเคราะห์ร้ายก็ซ้ำเติมสุนัขจิ้งจอกตัวนี้มากยิ่งขึ้นเมื่อมีเหลือบฝูงหนึ่งบินมาเกาะทั่วตัวมัน แล้วเริ่มรบกวนและกัดมัน

เม่นตัวหนึ่งซึ่งเดินเตร็ดเตร่มาทางนั้นเห็นสุนัขจิ้งจอกเข้าก็รู้สึกสงสารสุนัขจิ้งจอกยิ่งนัก มันรับอาสาว่าจะขับไล่ฝูงเหลือบซึ่งกำลังทรมานสุนัขจิ้งจอกอย่างหนักไปจากที่นั่น อย่างไรก็ตาม สุนัขจิ้งจอกขอร้องไม่ให้เม่นทำเช่นนั้น

ทำไมล่ะ เม่นถาม

เพราะเหลือบเหล่านี้ซึ่งกำลังกัดตามลำตัวข้าอยู่กินเลือดของข้าจนอิ่มแปล้แล้ว ดังนั้นพวกมันจะดูดเลือดของข้าอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น สุนัขจิ้งจอกอธิบาย แต่ถ้าเจ้าไล่มันไป เหลือบแสนเลวฝูงใหม่ที่หิวกระหายเลือดก็จะเข้ามากัดข้าแทน แล้วพวกมันก็จะดูดเลือดออกจากตัวข้าจนไม่มีเลือดเหลืออยู่เลยแม้แต่หยดเดียว



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและลิง

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกและลิง

ระหว่างที่สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งและลิงตัวหนึ่งเดินทางไปด้วยกัน สัตว์ทั้งสองก็โต้เถียงกันอย่างเคร่งเครียดในเรื่องเกียรติภูมิอันสูงส่งแห่งเชื้อสายของตน

เมื่อพวกมันเดินทางมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ลิงก็จ้องมองสิ่งหนึ่งเขม็งและเริ่มร้องไห้คร่ำครวญ

สุนัขจิ้งจอกจึงถามลิงว่ามีสิ่งใดผิดปกติหรือ ลิงชี้ไปที่หลุมฝังศพบางหลุมที่ตั้งอยู่ข้างถนน เจ้าจะไม่ให้ข้าร้องไห้คร่ำครวญได้อย่างไรกัน ลิงชี้แจง ในเมื่อข้าเห็นสุสานฝังศพแห่งความเป็นทาสและความเป็นอิสระของบรรพบุรุษของข้าอยู่ตรงหน้า

จงขจัดความในใจของเจ้าเสีย สุนัขจิ้งจอกตอบ เพราะจะไม่มีลิงที่ตายแล้วแม้แต่ตัวเดียวที่สามารถลุกขึ้นมาโต้แย้งได้ว่าเจ้าไม่ได้พูดความจริง



นิทานอีสป เรื่อง หมูป่าและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง หมูป่าและสุนัขจิ้งจอก

ขณะที่หมูป่าตัวหนึ่งกำลังลับเขี้ยวของมันกับต้นไม้อยู่ สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งเดินผ่านมาพบเข้า จึงถามหมูป่าว่าเหตุใดจึงทำเช่นนั้น

ข้าไม่เข้าใจเหตุผลเลย สุนัขจิ้งจอกตั้งข้อสังเกต ข้าไม่เห็นมีนายพรานหรือสุนัขล่าเนื้ออยู่แถวนี้เลย ขณะนี้ข้าไม่เห็นว่าจะมีอันตรายใด ๆ มากล้ำกรายเจ้า

จริงของเจ้า หมูป่าตอบ แต่เมื่ออันตรายเกิดขึ้นจริง ๆ ข้าก็จะมีเรื่องอื่นอีกหลายเรื่องที่ต้องคิดมากกว่ามามัวยุ่งอยู่กับการลับอาวุธของข้า



นิทานอีสป เรื่อง นัยน์ตาของสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง นัยน์ตาของสุนัขจิ้งจอก

แม่ไก่ตัวหนึ่งไม่สามารถทนต่ออันตรายที่คุกคามครอบครัวของมันอยู่ได้อีกต่อไป จึงไปหาสัตว์ที่แข็งแรงกว่าเพื่อร้องทุกข์ที่ญาติ ๆ ของมันกำลังถูกสุนัขจิ้งจอกรังแก แม่ไก่ขอให้สัตว์เหล่านั้นส่งเสริมความยุติธรรมและหยุดยั้งความป่าเถื่อนของสุนัขจิ้งจอก หากท่านทั้งหลายมองเข้าไปในนัยน์ตาของมัน แม่ไก่ร้องกระต๊าก แล้วพวกท่านจะเข้าใจ

ข้าทำอยู่บ่อย ๆ ทีเดียว เสือคำราม นัยน์ตาของสุนัขจิ้งจอกแสดงความขี้ขลาดและความระมัดระวัง ไม่มีอะไรต้องกลัวในนัยน์ตาคู่นั้นเลย

เมื่อใดก็ตามที่สุนัขจิ้งจอกเห็นข้า มันจะหลีกทางให้ข้าเสมอ หมูป่าคำราม สิ่งที่ข้าเห็นในนัยน์ตาของมันคือความอ่อนน้อมถ่อมตนและความอดกลั้น

ข้ารู้จักสุนัขจิ้งจอกดี สุนัขป่าหอน เมื่อใดที่เกิดการต่อสู้ มันจะเป็นฝ่ายหลบหลีกไปเสมอ นัยน์ตาของสุนัขจิ้งจอกแสดงความว่าง่ายและความอ่อนโยน

พวกท่านเข้าใจผิด แม่ไก่ร้องกระต๊าก ทำไมพวกท่านไม่เห็นเล่ห์กระเท่ห์และความโหดร้ายในนัยน์ตาของมัน

เงียบเดี๋ยวนี้นะ เสือตวาด ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าพูดจาย่ำยีสุนัขจิ้งจอกอีกต่อไป

เจ้าไม่ควรมีอคติกับสุนัขจิ้งจอกเช่นนั้น หมูป่าพูดกับแม่ไก่

เจ้าจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เจ้าพูด สุนัขป่าพูด การที่ผู้ที่อ่อนแอกว่าพูดจาให้ร้ายผู้ที่แข็งแรงกว่าก็เหมือนกับผู้ที่แข็งแรงกว่ารังแกผู้ที่อ่อนแอกว่านั่นแหละ

นิทานอีสป เรื่อง ลิงและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง ลิงและสุนัขจิ้งจอก

ลิงไม่มีหางตัวหนึ่งอยากมีขนหางมาก ดังนั้นเมื่อเห็นสุนัขจิ้งจอกซึ่งมีหางเป็นพวงยาวเฟื้อย ก็อยากมีหางอย่างนั้นบ้าง

ลิงจึงพูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า เจ้ามีขนหางมากมายเกินต้องการ เจ้าน่าจะแบ่งขนหางของเจ้าให้ข้าบ้างนะ

สุนัขจิ้งจอกได้ยินเช่นนั้นก็ตอบว่า ข้าจะมีขนหางมากมายหรือน้อยก็ไม่ใช่กงการอะไรของเจ้า ข้าจะไม่มีวันแบ่งขนหางของข้าให้เจ้าเลยแม้แต่เส้นเดียว จงจำไว้ว่าขนหางหมาจิ้งจอกไม่ได้มีไว้สำหรับติดก้นลิง