นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและสุนัขจิ้งจอก

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและสุนัขจิ้งจอก

ลูกสุนัขป่าตัวหนึ่งแข็งแรงมากกว่าและมีขนาดใหญ่กว่าลูกสุนัขป่าตัวอื่น ๆ มาก ทั้งยังมีความว่องไวและมีพละกำลังเป็นเลิศ สัตว์ทั้งหลายต่างพร้อมใจกันขนานนามมันว่า สิงโต

ลูกสุนัขป่ามีความภาคภูมิใจในขนาดตัวมหึมาของมันมาก และคิดว่าสัตว์ทั้งหลายเรียกมันว่า สิงโต ด้วยความจริงใจ มันจึงออกจากฝูงสุนัขป่าและไปคบค้าสมาคมกับสิงโตอย่างเปิดเผย

สุนัขจิ้งจอกชราตัวหนึ่งเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว จึงพูดกับลูกสุนัขป่าผู้หลงตัวเองว่า ขออย่าให้ข้าทำอะไรที่น่าขบขันเนื่องจากความหยิ่งผยองและการหลอกลวงตัวเองอย่างที่เจ้าทำเลย จริงอยู่ที่เจ้าดูเหมือนสิงโตในฝูงสุนัขป่า แต่ในฝูงสิงโต เจ้าก็ยังดูเหมือนสุนัขป่าตัวหนึ่งอยู่นั่นแหละ



นิทานอีสป เรื่อง ผู้รักอิสรภาพ

นิทานอีสป เรื่อง ผู้รักอิสรภาพ

สุนัขป่าที่หิวโหยและผอมซูบซีดตัวหนึ่งกำลังเดินเตร็ดเตร่ไปรอบหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในไม่ช้ามันก็พบสุนัขบ้นที่มีขนเรียบเป็นมันและได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีตัวหนึ่ง มันถามสุนัขตัวนั้นว่า

บอกข้าซิว่าพวกเจ้าได้อาหารมาจากไหน

คนให้อาหารพวกเรา สุนัขบ้านตอบ

จริงหรือไม่ว่าเจ้าต้องทำงานหนักให้พวกเขา

ไม่จริง งานของเราไม่หนักเลย สุนัขบ้านแย้ง พวกเราเพียงแต่เฝ้าบ้านให้นายตอนกลางคืนเท่านั้น

แล้วคนก็เลี้ยงดูพวกเจ้าดีอย่างนี้เชียวรึ สุนัขป่าร้องด้วยความประหลาดใจ ข้าอยากทำงานอย่างเจ้าบ้าง เพราะพวกข้าหาอาหารได้ยากเหลือเกิน

มากับข้าสิ สุนัขบ้านชวน นายของข้าจะให้อาหารเจ้ากินแน่ ๆ

สุนัขป่าดีใจมาก มันรีบไปกับสุนัขบ้านเพราะหวังจะได้ทำงานให้คน ขณะที่สุนัขป่ากำลังเดินเข้าประตูบ้านของนายของสุนัขบ้านนั่นเอง มันก็สังเกตเห็นว่าขนรอบคอของสุนัขบ้านร่วงหายไปเป็นรูปวงกลม

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้นล่ะ

อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก สุนัขบ้านพูด

เจ้าหมายความว่าอย่างไร

มันเกิดจากโซ่ ข้าถูกล่ามโซ่ไว้ในเวลากลางวัน โซ่จึงเสียดสีทำให้ขนรอบคอของข้าร่วงหลุดไป

ถ้าเช่นนั้นข้าขอลาก่อนละนะเพื่อน สุนัขป่าพูด ข้าจะไม่มีวันไปอยู่กับคน ข้ายอมหิวเสียดีกว่าที่จะสูญเสียอิสรภาพของข้าไป



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและนายพราน

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและนายพราน

สุนัขป่าตัวหนึ่งขโมยกินแกะตัวหนึ่ง บรรดานายพรานจึงจับสุนัขป่าตัวนี้มาและเริ่มทุบตีมัน

สุนัขป่าร้องว่า เหตุใดท่านจึงทุบตีข้าอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ มันไม่ใช่ความผิดของข้าที่ข้ามีขนสีเทา พระผู้เป็นเจ้าทรงเนรมิตข้าให้เป็นเช่นนั้น

แต่นายพรานเหล่านั้นตอบว่า เราไม่ได้ทุบตีสุนัขป่าเพราะมันมีขนสีเทา แต่เพราะมันกินแกะของเราเข้าไปต่างหาก



นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะและสุนัขป่า

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะและสุนัขป่า

เมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกสุนัขป่าไล่ตามมา ลูกแกะก็รีบวิ่งไปซ่อนตัวอยู่ในที่ปลอดภัยในวัดแห่งหนึ่ง

สุนัขป่าร้องบอกลูกแกะว่าหากลูกแกะถูกพระในวัดนั้นจับตัวได้ พระจะต้องฆ่ามันอย่างแน่นอน

แต่ลูกแกะตอบว่า ปล่อยให้เป็นไปเช่นนั้นเถิด ข้าอยากถูกจับไปเป็นเครื่องบรวงสรวงในวัดนี้มากกว่าถูกเจ้าสวาปาม



นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

ลูกแพะตัวหนึ่งขึ้นไปอยู่บนหลังคาบ้าน เมื่อมองลงมาที่พื้นดินก็เห็นสุนัขป่าตัวหนึ่งกำลังเดินผ่านไป มันจึงด่าว่าสุนัขป่าด้วยถ้อคำหยาบคายต่าง ๆ นานา

ไอ้ผู้ร้ายฆ่าคน ไอ่หัวขโมยต่ำช้า ลูกแพะตะเบ็งเสียงดังลั่น เจ้าเลียบเคียงเข้ามาใกล้บ้านนายของข้าเพื่ออะไร เจ้าไม่รู้รึว่าใคร ๆ ก็รู้ทันเล่ห์กลชั่วร้ายของเจ้าแล้ว

ด่าว่าข้าให้หนำใจเจ้าเถอะสหายน้อย ๆ ของข้า ตราบใดที่เจ้ายังไม่ลงจากหลังคามาอยู่บนพื้นดิน



นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและเด็กชาย

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าและเด็กชาย

สุนัขป่าตัวหนึ่งซึ่งเพิ่งกินอาหารแสนอร่อยมาจนอิ่มหนำกำลังวิ่งมาอย่างอารมณ์ดี แต่แล้วก็เห็นเด็กชายคนหนึ่งนอนราบอยู่บนพื้นดิน สุนัขป่ารู้ดีว่าเด็กชายกำลังพยายามหลบซ่อนมันเพราะความกลัว จึงเดินเข้าไปหาและพูดว่า ข้าเจอเจ้าแล้วเจ้าหนีข้าไปไม่รอดหรอก แต่ถ้าเจ้าสามารถบอกความจริงสามอย่างที่ไม่อาจโต้แย้งแก่ข้าได้ ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า

เด็กชายรวบรวมความกล้าหาญและครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่งจากนั้นก็พูดกับสุนัขป่าว่า ควมจริงข้อแรกคือ ช่างน่าสงสารเหลือเกินที่เจ้าเผอิญเห็นข้าเข้า ข้อสอง ข้าโง่เง่าที่ทำตัวให้เจ้าเห็น และข้อสามพวกเราทุกคนเกลียดชังสุนัขป่าเพราะพวกมันชอบโจมตีฝูงแกะของเราอย่างโหดร้าย

สุนัขป่าตอบเด็กชายว่า สิ่งที่เจ้าพูดมาทั้งหมดเป็นความจริงจากมุมของเจ้า ข้าจึงขอปล่อยเจ้าไป



นิทานอีสป เรื่อง หมีและสุนัขป่า

นิทานอีสป เรื่อง หมีและสุนัขป่า

หมีตัวหนึ่งคุยเขื่องว่ามันเป็นสัตว์ที่มีความเมตตากรุณาและมีความรู้สึกอ่อนโยน ทั้งยังเปรียบเทียบว่าตัวเองดีกว่าสัตว์อื่น ๆ ทั้งหมด

เมื่อสุนัขป่าตัวหนึ่งได้ฟังคำโอ้อวดนี้ก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยและพูดว่า สหายของข้า เมื่อเจ้าหิว ข้าหวังว่าเจ้าจะพุ่งความนใจไปยังคนและสัตว์ที่ตายแล้วและไม่ข้องเกี่ยวกับผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ เจ้าจึงจะได้ชื่อว่ามีความเมตตากรุณาจริง

นิทานอีสป เรื่อง เมื่อสุนัขป่าใกล้ตาย

นิทานอีสป เรื่อง เมื่อสุนัขป่าใกล้ตาย

เมื่อสุนัขป่าตัวหนึ่งใกล้จะสิ้นลมหายใจก็เริ่มทบทวนถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตของมันและรำพันว่า

จริงอยู่ที่ข้าประพฤติชั่ว แต่ข้าก็ไม่ได้ทำความชั่วที่ร้ายแรงมากนัก แม้ว่าข้าทำอันตรายผู้อื่น แต่ข้าก็ทำความดีไว้มากมาย ข้าจำได้ว่าครั้งหนึ่งมีลูกแกะตัวหนึ่งเดินร้องไห้หลงฝูงมา มันเดินเข้ามาใกล้ข้ามากเหลือเกิน ที่จริงนั้น ข้าสามารถตะปบคอมันกินเป็นอาหารได้อย่างง่ายดาย แต่ข้าก็ไม่ทำ ข้าทนฟังเสียงร้องโห่และเยาะเย้ยของแกะตัวหนึ่งด้วยความอดกลั้นอย่างน่ามหัศจรรย์ที่สุด ข้าไม่เข้าไปทำอะไร แม้ไม่มีสุนัขเฝ้าแกะอยู่ตรงนั้นให้ต้องหวาดกลัวเลยสักตัวเดียวก็ตาม

ข้าสามารถอธิบายได้ว่าทำไมเหตุการณ์จึงเป็นเช่นนั้น สุนัขป่าอีกตัวหนึ่งซึ่งกำลังช่วยดูแลเพื่อนของมันผู้กำลังจะลาจากโลกนี้ไปพูดขัดจังหวะขึ้น ข้าจำเหตุการณ์ต่าง ๆ ในชวิตของเจ้าได้อย่างดี การที่เจ้าไม่ทำร้ายลูกแกะและแกะขณะนั้น ก็เพราะว่าเจ้ากำลังทนทุกข์ทรมานจากกระดูกที่ติดอยู่ในคอของเจ้าและทำให้เจ้าเกือบตาย ในที่สุดนกกระสาตัวหนึ่งก็มาช่วยเจ้า มันเอาปากแสนยาวของมันล้วงลงไปในคอของเจ้าและคาบกระดูกชิ้นนั้นออกมา เจ้าจำได้ไหมว่า เจ้ายังทวงบุญคุณนกกระสาผู้มีพระคุณต่อเจ้าว่า หากเจ้างับปาก นกกระสาขณะที่มันล้วงคอเจ้าอยู่ นกกระสาก็ต้องตายอย่างแน่นอน

นิทานอีสป เรื่อง เด็กเลี้ยงแกะและสุนัขป่า

นิทานอีสป เรื่อง เด็กเลี้ยงแกะและสุนัขป่า

เด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งพาฝูงแกะของเขาไปเล็มหญ้าอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านแห่งหนึ่งมากนัก เขาเคยสร้างความสนุกสนานให้ตัวเองโดยการร้องตะโกนว่า หมาป่ามาแล้ว หมาป่ามาแล้ว อยู่เป็นครั้งคราว

เด็กเลี้ยงแกะประสบความสำเร็จในการใช้กลอุบายดังกล่าวอยู่สองสามครั้ง เพราะชาวบ้านทั้งหมดในหมู่บ้านนั้นต่างพากันวิ่งมาหาเขาเพื่อช่วยเขาไล่สุนัขป่า แต่แล้วบรรดาชาวบ้านก็ถูกเด็กเลี้ยงแกะจอมกะล่อนหัวเราะเยาะเป็นการตอบแทนความปรารถนาดีของตน และต้องกลับไปหมู่บ้านด้วยความรู้สึกอับอายยิ่งนัก

วันหนึ่งปรากฎว่ามีสุขป่ามาจริง ๆ และเด็กเลี้ยงแกะผู้นั้นก็ร้องขอความช่วยเหลือด้วยความจริงใจ แต่ชาวบ้านทั้งหลายคิดว่าเขากำลังใช้อุบายเก่าล่อลวงพวกตนอีก จึงไม่สนใจฟังเสียงร้องของเด็กเลี้ยงแกะ

ในที่สุดเด็กเลี้ยงแกะฝูงนั้นก็ถูกบรรดาสุนัขป่ากินจนหมด

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าในฝูงแกะ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขป่าในฝูงแกะ

สุนัขป่าตัวหนึ่งคิดว่าหากมันปลอมตัวเป็นสัตว์อื่น คงจะหาอาหารมาเลี้ยงชีพได้ง่ายกว่า จึงเอาหนังแกะมาสวมไว้แล้วลักลอบเข้าไปอยู่ปะปนกับแกะฝูงหนึ่ง ทั้งยังเล็มหญ้าเหมือนอย่างแกะ แม้แต่คนเลี้ยงแกะเองก็ไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีแกะปลอมเข้ามาอาศัยอยู่ในฝูงแกะที่ตนดูแล

ครั้นถึงเวลากลางคืน ฝูงแกะก็ถูกต้อนเข้าคอก สุนัขป่าตัวนั้นจึงถูกต้อนเข้าไปอยู่ในคอกแกะด้วย แต่แล้วปรากฏว่าคนเลี้ยงแกะเกิดหิวขึ้นมาในตอนกลางคืน จึงเข้าไปในคอกแกะเพื่อนำแกะตัวหนึ่งมาทำเป็นอาหาร แต่อนิจจา เขาคิดว่าสุนัขป่าปลอมคือแกะตัวหนึ่ง จึงฆ่ามันตายในคอกแกะนั่นเอง