นิทานอีสป เรื่อง จูปิเตอร์และเต่า

นิทานอีสป เรื่อง จูปิเตอร์และเต่า

พระมหาเทพจูปิเตอร์ทรงเชิญสัตว์ทั้งมวลมาร่วมงานเลี้ยงฉลองการอภิเษกสมรสของพระองค์ สัตว์ทุกตัวต่างมาในงานใหญ่โตนี้ ยกเว้นเต่าเพียงตัวเดียว พระมหาเทพทรงคิดไม่ออกว่าเหตุใดเต่าจึงทำเช่นนั้น

ดังนั้นในวันรุ่งขึ้น พระองค์จึงตรัสถามเต่าว่าเหตุใดมันจึงไม่มาร่วมงานเลี้ยงเหมือนสัตว์อื่น ๆ

ไม่มีที่ใดสุขสบายเสมอเหมือนที่บ้านพระเจ้าค่ะ เต่ากราบทูล

คำตอบของเต่าทำให้พระมหาเทพทรงพิโรธยิ่งนัก จึงทรงสาปให้เต่าแบกบ้านของมันไว้บนหลังตลอดเวลา เพราะมันรักบ้านของมันมาก และนี่คือสาเหตุที่เต่ามีกระดองหนักหุ้มตัวมันอยู่ตราบจนกระทั่งทุกวันนี้

นิทานอีสป เรื่อง ลิงและเต่า

นิทานอีสป เรื่อง ลิงและเต่า

ลิงตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าเล็ก ๆ ชายฝั่งแม่น้ำสายหนึ่ง มันเที่ยวเก็บผลไม้หลากหลายชนิดกินทั้งวัน จนในที่สุดผลไม้ในป่านั้นก็หมด ลิงรู้สึกผิดหวังมาก ความสุขสดชื่นของมันหายไปทันที มันนั่งเหม่อมองสายน้ำเบื้องหน้าด้วยความเศร้าโศก

แล้วสายตาของลิงก็ทอดไกลจากสายน้ำขึ้นไปบนชายฝั่งตรงกันข้าม มันเบิกตากว้างด้วยความยินดีและความหวังเมื่อเห็นว่าที่นั่นมีผลไม้อุดมสมบูรณ์ยิ่งนัก แต่มันจะไปที่นั่นได้อย่างไรในเมื่อว่ายน้ำไม่เป็น ลิงจึงรู้สึกเป็นทุกข์อีกครั้งหนึ่ง

แต่แล้วลิงก็เกิดความหวังขึ้นมาเป็นคำรบสองเมื่อเห็นเต่าตัวหนึ่งว่ายน้ำผ่านมา แต่ตัวนี้ว่ายน้ำเก่งมาก ลิงคิดแผนการได้อย่างหนึ่ง มันร้องบอกเต่าว่า สหายเต่า ท่านว่ายน้ำเก่งจังเลย และท่าว่ายของท่านก็สวยงามมาก ข้าอยากว่ายน้ำเป็นอย่างท่านบ้าง แต่ชาตินี้ข้าคงว่ายน้ำไม่ได้แน่ ๆ หากสหายจะเมตตาให้ข้ามีความสุข โปรดช่วยให้ข้าได้ขี่หลังท่านไปตามสายน้ำด้วยเถิด ข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย ลิงพูดอย่างนอบน้อม

เมื่อเต่าผู้มีจิตใจอ่อนโยนได้ฟังเช่นนั้น ก็ตอบตกลงด้วยความสงสารโดยไม่คิดว่าลิงเพียงแต่ต้องการหลอกใช้ตนเป็นพาหนะข้ามแม่น้ำไปเท่านั้นเอง

เต่าพาลิงว่ายไปตามสายน้ำเรื่อย ๆ แล้วลิงก็บอกเต่าว่า เราไปเที่ยวฝั่งโน้นกันดีกว่านะสหายเต่า ข้ายังไม่เคยไปที่นั่นเลย คงมีสิ่งสวยงามให้เราดูกันมากมาย

ดีเหมือนกัน ข้าเองก็ยังไม่เคยไปที่นั่นเลย แล้วเต่าก็ว่ายน้ำพาลิงข้ามแม่น้ำไป ครั้นมาถึงใกล้ฝั่ง ลิงซึ่งใจร้อนอยากกินผลไม้ที่ขึ้นอยู่ดาษดื่นจนน้ำลายสอเห็นว่าขณะนี้ตัวเองอยู่ใกล้พอที่จะกระโดดขึ้นไปบนฝั่งได้แล้ว ก็รีบกระโดดขึ้นไปทันที

แต่อนิจจา ลิงกลับตกลงไปในสายน้ำวนเบื้องหน้าที่มันสะเพร่าไม่ได้มองดูให้ถี่ถ้วน ในที่สุดลิงก็จมหายลงไปต่อหน้าต่อตาเต่าซึ่งไม่สามารถช่วยลิงได้เลย

นิทานชาดก เรื่อง เต่าตายเพราะปาก

นิทานชาดก เรื่อง เต่าตายเพราะปาก

ในสมัยหนึ่งพระพุทธเจ้าประทับอยู่วันเชตวัน เมืองสาวัตถีทรงปรารภพระโกกาลิกะผู้เดือดร้อนเพราะปาก ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า…

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิดเป็นอำมาตย์ผู้สอนธรรมแก่พระเจ้าพรหมทัตผู้ครองเมืองพาราณสี โดยปกติพระราชาเป็นคนพูดมาก อำมาตย์พยายามหาอุบายกล่าวตักเตือนพระองค์อยู่แต่ก็ยังหาไม่ได้ สมัยนั้นที่สระแห่งหนึ่งในป่าหิมพานต์มีเต่าตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันเป็นเพื่อนกันกับลูกหงส์ ๒ ตัว

วันหนึ่ง ลูกหงส์ได้มาเยี่ยมเต่าและชักชวนมันไปเที่ยวที่ถ้ำทองด้วย โดยให้เต่าคาบไม้ตรงกลางแล้วหงส์จะคาบปลายทั้งสองข้างบินไป ก่อนไปได้ตกลงกับเต่าว่า “สหาย ท่านต้องอดทนไม่พูดอะไรกับใครจนกว่าจะถึงถ้ำของเรานะ มิเช่นนั้นท่านจะร่วงลงพื้นดินแน่ๆ จะหาว่าเราไม่เตือน” เต่ารับคำอย่างมั่นเหมาะพอหงส์บินผ่านเมืองพาราณสี เด้กชาวบ้านได้พากันชี้และตะโกนว่า “เฮ้ ๆ พวกเรามาดูหงส์หามเต่า เร็ว ๆ” เต่าได้ฟังเช่นนั้นโกรธจึงปล่อยไม่เอ่ยปากว่า “เจ้าเด็กร้าย เราต่างหากหามหงส์ไป” มันได้ร่วงตกลงไปตายที่ท้องพระลานหลวง

ขณะนั้นอำมาตย์กำลังเข้าเฝ้าพระราชาอยู่พอดี พอมีเสียงคนว่า “มีเต่าตกจากอากาศมาตายตัวหนึ่ง”เท่านั้น พร้อมด้วยพระราชาได้ไปที่นั้น พระราชาตรัสถามถึงสาเหตุที่เต่าตกลงมาตายอำมาตย์โพธิสัตว์ได้โอกาสจึงให้โอวาทพระราชาเป็นคาถาว่า “เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนเองแล้วหนอ เมื่อคาบท่อนไม้อยู่ดีแล้ว กลับฆ่าตนเองเสียด้วยคำพูดของตนเองนั่นแหละ ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐในหมู่วีรชน บุรุษผู้เป็นบัณฑิต เห็นเหตุวันนี้แล้วควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดให้เกินเวลา ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรเต่าผู้ถึงความพินาศเพราะพูดมาก”

พระราชาทราบว่าอำมาตย์พูดถึงพระองค์จึงตรัสถามว่า “ที่ท่านพูดหมายถึงเราใช่ไหม ?” อำมาตย์โพธิสัตว์จึงกราบทูลว่า”มหาราชเจ้า..ไม่ว่าพระองค์หรือใครคนไหนๆ เมื่อพูดเกินประมาณย่อมถึงความพินาศกันทั้งนั้น” ตั้งแต่วันนั้นมา พระราชาได้ทรงตรัสแต่น้อยลง

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ควรพูดให้ถูกกาละเทศะและพูดแต่คำที่เป็นประโยชน์เท่านั้น อย่างเป็นคนพูดมาก เข้าทำนองน้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งโหรงเหรง



ดู นิทานชาดก เรื่อง เต่าตายเพราะปาก บน Youtube ได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=BpP4R2pt0js

นิทานชาดก เรื่อง เต่าชอบโอ้อวด

นิทานชาดก เรื่อง เต่าชอบโอ้อวด

ในสมัยหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี ทรงปรารภภิกษุสหายกันสองรูปที่มักเถียงกันว่า ใครรูปหล่อกว่ากัน ได้ตรัสอดีตนิทานมาสาธก ว่า…

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์เกิดเป็นรุกขเทวดาประจำอยู่ต้นไม้ อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำคงคา สมัยนั้นมีปลาอยู่ ๒ ตัว ตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในแม่น้ำคงคา อีกตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในแม่น้ำยมุนา ปลาทั้ง ๒ ตัวเมื่อว่ายมาเจอกันที่แม่น้ำทั้ง ๒ สายมาบรรจบกันตรงที่ต้นไม้นั้นอยู่ก็มักจะทุ่มเถียงกันว่าใครงามกว่ากันเสมอ ต่างก็ว่าตัวเองนั้นงามกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง ตกลงกันไม่ได้สักที จึงพากันไปหาเต่าตัวหนึ่งเป็นผู้ตัดสินให้ว่าใครงามกว่ากัน “ท่านเต่าผู้น่ารัก ขอท่านช่วยตัดสินให้พวกข้าพเจ้าเสียทีว่าใครงามกว่ากัน” เต่าตัดสินว่า “ท่านปลาทั้งสอง ท่านที่มีอยู่แม่น้ำคงคาก็งามดีไม่มีที่ติ ท่านที่อยู่แม่น้ำยมุนาก็งามดีไม่มีที่ติ แต่โดยรวมแล้วเรางามกว่าพวกท่านทั้งสองอยู่ดี” ปลาทั้ง ๒ ตัวฟังคำตัดสินของเต่าแล้วก็ด่ามันกว่า “เจ้าเต่าชั่ว เจ้าไม่ตอบคำถามของพวกเรากลับตอบไปอย่างอื่น” แล้วก็กล่าวเป็นคาถาว่า

“ท่านไม่ตอบเรื่องที่เราถาม เราถามอย่างหนึ่ง ท่านกลับตอบเสียงอีกอย่างหนึ่ง คนที่ยกย่องตนอง พวกเราไม่ชอบใจเลย”

ว่าแล้วปลาทั้ง ๒ ตัวก็พ่นน้ำใส่เต่านั้น เต่ากลับไปที่อยู่ของตนตามเดิม เทวดาโพธิสัตว์เห็นเหตุการณ์นั้นโดยตลอดได้แต่ให้เสียงสาธุการ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ผู้มักโอ้อวดตนเอง ยกตนข่มท่าน มักจะไม่มีเพื่อนและขาดคนเชื่อถือ



นิทานอีสป เรื่อง ลิงกับเต่า

นิทานอีสป เรื่อง ลิงกับเต่า

ลิงตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่าริมลำธาร เก็บผลไม้กินทุกวันจนหมดลง เจ้าลิงเห็นป่าฝั่งตรงข้ามมีผลไม้มากมายก้อยากกิน แต่หาวิธีข้ามลำธารไม่ได้

วันหนึ่ง ลิงเห็นเต่าตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำเล่น จึงคิดอุบายขึ้น

โอ้โห ! เจ้าเต่า ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยเห็นใครว่ายน้ำเก่งอย่างเจ้ามาก่อนเลย ผิดกับข้าที่ว่ายน้ำไม่เป็น ข้าละอิจฉาเจ้าจริง ๆ

เจ้าเต่ารู้สึกภูมิใจมากจึงเอ่ยชวนขึ้นว่า

ถ้าอย่างนั้นขึ้นมาบนหลังข้าสิ ข้าจะว่ายน้ำพาเจ้าไปเที่ยวเอง

ลิงรีบกระโดดขึ้นหลังเต่าทันทีและชี้บอกทางจนเข้าใกล้ตลิ่งของฝั่งตรงข้าม เจ้าลิงได้ทีกระโจนขึ้นฝั่งแล้วหันมาเยาะเย้ยเต่าว่า

ความจริงเจ้าก็ว่ายน้ำช้าพอ ๆ กับที่เจ้าเดินนั่นแหละ นี่ถ้าเจ้าไม่มีประโยชน์กับข้า ข้าก็คงไม่ชมเจ้าหรอก ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
อย่าหลงยินดีกับคำพูดของผู้หวังผลประโยชน์จากเรา



ดู นิทานอีสป เรื่อง ลิงกับเต่า บน Youtube ได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=CEfDzuZiqCg

นิทานอีสป เรื่อง เต่ากับนกอินทรี

นิทานอีสป เรื่อง เต่ากับนกอินทรี

วันหนึ่งนานมาแล้ว เต่าตัวหนึ่งรู้สึกเยื่อได้แต่คลานตัวมเตี้ยมใช้ชีวิตอยู่บนพื้นดิน เจ้าเต่าแหงนมองฟ้า เห็นฝูงนก โบยบินก็อยากจะบินได้บ้าง

วันหนึ่งเต่าขอร้องให้นกอินทรีช่วยสอนบินนกอินทรีจึงทักท้วงว่า เจ้าจะบินได้ยังไงในเมื่อเจ้าไม่มีปีก แต่เจ้าเต่าก็ดันไม่ฟังนกอินทรี ยืนยันว่าจะต้องหัดบินให้ได้ นกอินทรีทนรบเร้าไม่ไหวจึงใช้กรงเล็บอันแข็งแรง จับเจ้าเต่าเหินขึ้นฟ้า เจ้าเต่าตื่นเต้นดีใจสุดชีวิต รีบบอกนกอินทรีว่า เอาละปล่อยข้าได้เลยข้าจะได้หัดบินสักทีหนึ่ง

นกอินทรีจึงตัดใจทำตามเจ้าเต้าเต่าพยายาม เต่ากายขาทำท่าบินอยู่กลางอากาศ แต่ก็บินไม่ได้สักทีร่างของเจ้าแต่ลอยลิ่วลงมากระแทกพื้นอย่างจังและขาดใจตายในที่สุด

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ความทะเยอะทะยาน ใฝ่สูงเกินตัว มักจะนำความเดือนร้อนมาให้



ดู นิทานอีสป เรื่อง เต่ากับนกอินทรี บน Youtube ได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=uGGftLNXuac