นิทานอีสป เรื่อง แพะดื้อและเด็กเลี้ยงแพะ

นิทานอีสป เรื่อง แพะดื้อและเด็กเลี้ยงแพะ

หลังจากที่แพะดื้อตัวหนึ่งเดินหลงทางออกไปจากฝูง ก็ไปยืนเล็มหญ้ากินอยู่ที่ริมหินสูงก้อนหนึ่ง เด็กเลี้ยงแพะพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะนำมันกลับเข้ามาไว้ในฝูงแพะตามเดิม เขาพยายามผิวปากเรียกและตะโกนเรียกมัน แต่ก็ไร้ผล

ในที่สุดเด็กเลี้ยงแพะก็หมดความอดทน จึงหยิบหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง แล้วขว้างไปที่เขาข้างหนึ่งของแพะ ปรากฎว่าหินก้อนนั้นไปโดนเขาข้างนั้นหัก

เด็กเลี้ยงแพะตกใจมาก จึงขอร้องแพะไม่ให้บอกเจ้าของแพะว่ามีอะไรเกิดขึ้น

แต่แพะก็ตอบว่า ทำไมเจ้าจึงโง่เง่าเช่นนี้ แม้ข้าจะปิดปากเงียบเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาที่หักของข้านั่นแหละจะเป็นตัวฟ้องนายเองว่ามีอะไรเกิดขึ้น



นิทานอีสป เรื่อง มองการณ์ไกล

นิทานอีสป เรื่อง มองการณ์ไกล

ครั้งหนึ่ง แกะกับแพะเคยเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันมาช้านาน พวกมันรักและสนิทสนมกัน ดุจญาติสนิท สัตว์ทั้งหลายในป่าเดียวกันนั้นต่างชื่นชมและสรรเสริญการกระทำของสัตว์ทั้งสองยิ่งนัก

วันหนึ่ง บรรดาแพะหนุ่มสาวพากันบอกแพะชราซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของพวกมันว่าแกะกับแพะก็รักกันมาก จึงสมควรรื้อรั้วที่กั้นแยกบ้านของพวกมันทิ้งไปเสีย แกะกับแพะจะได้ไปมาหาสู่กันสะดวกขึ้น และดำรงชีวิตอยู่เหมือนครอบครัวเดียวกันมากขึ้น

เมื่อแพะชราได้ฟังเช่นนั้นก็ตกใจและห้ามปรามไว้ทันที โดยให้เหตุผลว่า แม้ในปัจจุบันแกะกับแพะจะรักกันมาก แต่นานไปข้างหน้าอาจมีเรื่องวิวาทบาดหมางกันได้ ถ้ารื้อรั้วทิ้งไปก็จะต้องทำรั้วขึ้นใหม่เมื่อมีเรื่องโกรธกัน



นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแพะปากกล้า

ลูกแพะตัวหนึ่งขึ้นไปอยู่บนหลังคาบ้าน เมื่อมองลงมาที่พื้นดินก็เห็นสุนัขป่าตัวหนึ่งกำลังเดินผ่านไป มันจึงด่าว่าสุนัขป่าด้วยถ้อคำหยาบคายต่าง ๆ นานา

ไอ้ผู้ร้ายฆ่าคน ไอ่หัวขโมยต่ำช้า ลูกแพะตะเบ็งเสียงดังลั่น เจ้าเลียบเคียงเข้ามาใกล้บ้านนายของข้าเพื่ออะไร เจ้าไม่รู้รึว่าใคร ๆ ก็รู้ทันเล่ห์กลชั่วร้ายของเจ้าแล้ว

ด่าว่าข้าให้หนำใจเจ้าเถอะสหายน้อย ๆ ของข้า ตราบใดที่เจ้ายังไม่ลงจากหลังคามาอยู่บนพื้นดิน



นิทานอีสป เรื่อง คนเลี้ยงแพะและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง คนเลี้ยงแพะและแพะ

วันนั้นเป็นวันที่พายุพักจัดและหิมะตกอย่างหนัก คนเลี้ยงแพะคนหนึ่งกำลังไล่ฝูงแพะซึ่งถูกเกล็ดหิมะตกลงมาปกคลุมตัวจนขาวโพลนไปยังถ้ำรกร้างแห่งหนึ่งเพื่อหาที่กำบัง

ณ ถ้ำนั้น คนเลี้ยงแพะพบว่ามีแพะป่าฝูงหนึ่งซึ่งใหญ่กว่าและมีจำนวนแพะมากกว่าฝูงแพะของเขาเข้ามาหลบอยู่ในถ้ำนั้นก่อนแล้ว เขารู้สึกประทับใจในขนาดและรูปร่างหน้าตาของแพะเหล่านั้นซึ่งงดงามกว่าแพะทั้งหลายของเขามาก คนเลี้ยงแพะตัดสินใจว่าจะทิ้งให้ฝูงแพะของเขาเลี้ยงดูตัวเอง ส่วนตัวเขาจะเลี้ยงดูแพะฝูงใหม่ฝูงนั้น เขาจึงเอาแขนงไม้อ่อน ๆ ที่เขาเก็บมาให้ฝูงแพะของเขากินให้แพะเหล่านี้กินแทน

อย่างไรก็ตาม เมื่ออากาสแจ่มใส คนเลี้ยงแพะก็พบว่าแพะของเขาเองหนีไปจากถ้ำนั้นแล้วเพราะความหิว ส่วนฝูงแพะป่าที่เขาพบในถ้ำก็วิ่งออกไปที่ภูเขาและป่าเสียแล้ว

ดังนั้นคนเลี้ยงแพะจึงต้องกลับไปที่หมู่บ้านของเขา บรรดาเพื่อนบ้านต่างหัวเราะเยาะที่เขาไม่สามารถจับแพะป่าเหล่านั้นไว้ได้ ทั้งยังต้องสูญเสียฝูงแพะของตัวเองไปเพราะความโลภมากด้วย

นิทานอีสป เรื่อง หลอกจนได้ดี

นิทานอีสป เรื่อง หลอกจนได้ดี

ลิงตัวหนึ่งกับแพะตัวหนึ่งเป็นเพื่อนที่รักกันมาก ทั้งสองอยู่ด้วยกัน หากินด้วยกัน ไปไหนก็ไปด้วยกันโดยมีลิงนั่งไปบนหลังแพะเสมอ

วันหนึ่ง ขณะที่แพะกำลังกินหญ้าอยู่ริมแม่น้ำใหญ่ซึ่งเป็นที่อยู่ของจระเข้จำนวนมาก ลิงรู้สึกหงอยเหงามากเพราะไม่ได้กินและทำอะไร ได้แต่นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่บนหลังแพะเท่านั้น

ในที่สุด ลิงจึงหาเรื่องที่จะทำให้เกิดความสนุกสนานด้วยการพูดโกหกหยอกแพะเล่น มันหวังจะให้แพะเผ่นหนีเข้าไปในป่า จะได้เก็บผลไม้กินบ้างเพราะเริ่มหิว

ฉับพลันนั้น ลิงก็ร้องขึ้นด้วยความตื่นตกใจว่า เสือมา เสือมา

แพะตกใจสุดขีดเหมือนอย่างที่ลิงคาดหมายไว้ แต่แทนที่จะเผ่นเข้าไปในป่า มันกลับเผ่นลงไปในแม่น้ำทันที และยังไม่ทันที่ลิงและแพะจะช่วยตัวเอง จระเข้ตัวใหญ่สองสามตัวก็ช่วยกันลากพวกมันจมหายลงไปในน้ำเสียแล้ว

นิทานอีสป เรื่อง แข่งกันเป็นหนึ่ง

นิทานอีสป เรื่อง แข่งกันเป็นหนึ่ง

วันหนึ่ง แพะสองตัวซึ่งต่างออกจากฝูงของตนมา บังเอิญมาพบกันที่ริมลำธารแห่งหนึ่ง แพะตัวหนึ่งยืนอยู่ริมลำธารฝั่งหนึ่ง ส่วนแพะอีกตัวหนึ่งยืนอยู่ริมลำธารอีกฝั่งหนึ่ง ต่างฝ่ายต่างกำลังจะข้ามสะพานไม้เก่า ๆ แคบ ๆ ที่พาดขวางลำธารไปยังฝั่งตรงข้าม

และตัวแรกก้าวเท้าขึ้นไปบนสะพาน และแพะอีกตัวหนึ่งก็ทำตาม

แพะตัวแรกเริ่มเดินไปบนสะพาน และแพะอีกตัวหนึ่งก็ทำตาม

ในที่สุดแพะทั้งสองก็มาเผชิญหน้ากันกลางสะพาน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมหลีกทางให้กัน ต่างฝ่ายต่างเกี่ยงให้อีกฝ่ายหนึ่งหลีกทางให้ตน ต่างฝ่ายต่างหยิงทะนงในศักดิ์ศรีของตน

เมื่อตกลงกันไม่ได้ แพะทั้งสองก็พุ่งตัวเข้าชนกัน และแล้วสะพานไม้เก่า ๆ ที่ง่อนแง่นก็หักพังลง แล้วแพะทั้งสองก็ตกลงไปในน้ำด้วยกันทั้งคู่

นิทานอีสป เรื่อง ผลลัพธ์ของความริษยา

นิทานอีสป เรื่อง ผลลัพธ์ของความริษยา

ชายคนหนึ่งเลี้ยงแพะและลาไว้อย่างละตัว แพะรู้สึกริษยาลาเพราะเจ้าของมักให้อาหารลากินจนอิ่มแปล้อยู่เสมอ

ชีวิตของเจ้าคืองานแสนหนักไม่มีวันจบสิ้น แพะพูดกับลา วันหนึ่งนายใช้งานเจ้าอย่างไม่ปรานีเลยนะ เจ้าต้องเดินลากโม่หินและบรรทุกของหนักอยู่ทุกวัน ข้าขอแนะนำให้เจ้าแสร้งทำเป็นเดินตกลงไปในคู เมื่อเจ้าได้รับบาดเจ็บ เจ้าก็จะได้หยุดทำงาน

ลาทำตามคำแนะนำของแพะ ในที่สุดมันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการตกลงไปในคู เจ้าของจึงเชิญหมอรักษาสัตว์มารักษาลาของเขา

หมอบอกว่าลาต้องกินน้ำซุปที่ทำมาจากปอดแพะจึงจะหายจากบาดเจ็บ ด้วยเหตุนี้ เจ้าของจึงฆ่าแพะเพื่อลาจะได้หายจากการเจ็บป่วย

นิทานอีสป เรื่อง ต้นองุ่นและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง ต้นองุ่นและแพะ

นนมาแล้วมีต้นองุ่นต้นหนึ่งซึ่งมีผลองุ่นดิบดกเต็มต้น ทั้งยังแตกกิ่งก้านอ่อน ๆ มากมายด้วย ต้นองุ่นกำลังรอคอยวันที่มันจะให้ผลองุ่นสุกเพื่อนำไปใช้ทำเหล้าองุ่นรสดี

แต่แล้วก็มีแพะเกเรตัวหนึ่งมาที่ต้นองุ่นนั้น มันแทะลำต้นและเล็มใบองุ่นอ่อน ๆ กินอย่างไร้ความปรานี

เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะทำร้ายข้าเช่นนี้ ต้นองุ่นพูดเสียงกร้าว แต่ข้าไม่ต้องรอแก้แค้นเจ้านานนักหรอก แม้เจ้าจะเล็มใบอ่อนของข้าจนหมดหรือแทะลำต้นของข้าลงไปจนถึงราก ข้าก็จะกลายเป็นเหล้าองุ่นที่จะมาเทราดลงบนตัวเจ้าเมื่อเจ้าถูกนำไปเป็นเครื่องบรวงสรวงที่แท่นบูชา

นิทานอีสป เรื่อง วัวกระทิงและแพะ

นิทานอีสป เรื่อง วัวกระทิงและแพะ

ครั้งหนึ่งวัวกระทิงตัวหนึ่งถูกสิงโตไล่ตามมา จึงหนีเข้าไปแอบในถ้ำซึ่งเป็นที่อยู่ของแพะป่าตัวหนึ่ง แพะตัวนี้ดุร้ายมาก มันเริ่มทำร้ายวัวกระทิงโดยใช้เขาขวิด

การที่ข้าไม่โต้ตอบการกระทำของเจ้าในขณะนี้มิใช่เป็นเพราะว่าข้ากลัวเจ้า วัวกระทิงพูด รอให้สิงโตวิ่งไปไกลลับตาก่อนเถิดแล้วข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นในไม่ช้านี้แหละว่าวัวกระทิงกับแพะนั้น แตกต่างกันอย่างไร

นิทานอีสป เรื่อง ข้ามาแทน

นิทานอีสป เรื่อง ข้ามาแทน

สุนัขป่าตัวหนึ่งเที่ยวคุยโอ้อวดกับสัตว์ทั้งหลายว่า วันนี้ข้าจับแพะได้ตัวหนึ่ง แต่ก็ปล่อยไปเพราะมันให้คำมั่นสัญญากับข้าว่าจะไปพาพรรคพวกของมันสองตัวมาให้ข้ากินพรุ่งนี้

วันรุ่งขึ้น แพะตัวนั้นก็กลับมาหาสุนัขป่าตามสัญญา แต่แทนที่จะพาแพะสองตัว กลับพาสิงโตมาตัวหนึ่ง สุนัขป่าอยากจะวิ่งหนีสิงโต แต่ก็รู้ดีว่าไม่มีวันหนีพ้น จึงแข็งใจยืนอยู่กับที่

สิงโตพูดเสียงกร้าวกับสุนัขป่าว่า แพะตัวนี้บอกข้าว่าจะไปพาพี่น้องสองตัวของมันมาให้เจ้ากินตามที่สัญญากับเจ้าไว้ ข้ารู้สึกว่าสงสารพี่น้องของมันและตัวมันมาก จึงขอให้มันพาข้ามาให้เจ้ากินแทน เพราะข้ามีขนาดใหญ่ไม่น้อยกว่าแพะสามตัวรวมกัน เจ้าเห็นด้วยไหม เจ้าหมาป่าวายร้าย

พูดจบสิงโตก็ตบสุนัขป่ากระเด็นไปถึงแก่ความตายในพริบตา